Chloorwaarden van de hot tub en hoe u ze afleest

Voor de meeste hot tubs thuis betekenen gezonde chloorwaarden 3-5 ppm vrij chloor, waarbij het gebonden chloor dicht bij nul wordt gehouden en de pH-waarde tussen 7,2 en 7,6 ligt. Vrij chloor is het deel dat nog steeds werkt om het water te desinfecteren. Als het totale chloor veel hoger is dan het vrije chloor, hoopt verbruikt chloor zich op en heeft het water een shockbehandeling nodig.

Het aflezen van een test is veel gemakkelijker als u weet wat elk getal meet. Deze gids behandelt hoe vrij, gebonden en totaal chloor zich tot elkaar verhouden, hoe u goed test, wat hoge en lage waarden betekenen, en waarom een sterke chloorlucht bijna altijd wijst op te weinig vrij chloor, niet op te veel.

Wat betekenen vrij, gebonden en totaal chloor?

Wanneer u chloor aan het water van uw hottub toevoegt, vormt het een ontsmettingsmiddel genaamd hypochloorzuur, dat bacteriën doodt en organisch afval afbreekt. Het chloor dat nog beschikbaar is om dat werk te doen, wordt vrij chloor genoemd. Dit is het getal dat u vertelt of uw water op dit moment beschermd is.

Vrij chloor doodt zowel virussen en algen als bacteriën. Als het vrije chloor wegvalt, al is het maar voor een paar dagen, kunnen algen zich ontwikkelen in het water, het filter en de leidingen. Door het vrije chloor elke dag op peil te houden, stopt u algen voordat ze beginnen.

Gebonden chloor, ook wel chlooramines genoemd

Vrij chloor reageert met zweet, urine, huidvetten, lotions en ander afval dat badgasten in het water brengen. Een deel ervan wordt dan gebonden chloor, ook wel bekend als chlooramines. Chlooramines zijn een veel zwakker ontsmettingsmiddel dan vrij chloor, en ze veroorzaken de meeste oogirritatie en geur die mensen wijten aan te veel chloor.

Totaal chloor

Totaal chloor is vrij chloor en gebonden chloor bij elkaar opgeteld. De meeste testsets meten vrij en totaal chloor, maar niet direct het gebonden chloor. U berekent het gebonden chloor zelf door de waarde van het vrije chloor af te trekken van de waarde van het totale chloor.

Als totaal chloor bijvoorbeeld 4 ppm aangeeft en vrij chloor 3 ppm, heeft u 1 ppm gebonden chloor. Dat is te veel, en het water heeft een shockbehandeling nodig. Als beide waarden hetzelfde zijn, is het gebonden chloor nul, en dat is wat u wilt.

De eenheid ppm staat voor parts per million. Het is hetzelfde als milligram per liter (mg/l), dus een testset die in mg/l meet, geeft precies dezelfde getallen als een die in ppm meet.

Wat zijn de juiste chloorwaarden voor een hot tub?

Een algemeen geaccepteerde richtlijn voor privé hot tubs is 3-5 ppm vrij chloor. Warm water tot 40°C (104°F) en meerdere mensen in een kleine hoeveelheid water verbruiken chloor snel. Daarom hebben hot tubs normaal gesproken een hogere waarde dan veel zwembaden.

Fabrikanten zijn het niet allemaal met elkaar eens. Sommige geven een lagere marge op voor hun modellen, vooral bij modellen met ozon- of mineraalsystemen, en commerciële spa's in het VK volgen aparte professionele richtlijnen van de Pool Water Treatment Advisory Group. Uw eigen handleiding is doorslaggevend voor uw hot tub, dus controleer de waarden die daarin staan.

Chloor werkt nooit alleen. De andere waterbalanswaarden bepalen hoe goed uw chloor presteert, dus test deze tegelijkertijd. De onderstaande tabel toont de algemeen aanbevolen streefwaarden.

De pH heeft het grootste effect. Als de pH boven de 7,6 stijgt, verandert meer van uw chloor in een tragere vorm die bacteriën veel minder effectief doodt. Uw meting van vrij chloor kan er goed uitzien terwijl het water slecht beschermd is, dus corrigeer altijd de pH voordat u uw chloor beoordeelt.

De cijfers laten zien hoe groot dit effect is. Bij een pH van 7,0 bevindt ongeveer driekwart van het vrije chloor zich in de snelwerkende vorm, hypochloorzuur. Bij een pH van 8,0 is dit nog maar ongeveer een vijfde. Een meting van 4 ppm bij een hoge pH kan er dus nog steeds voor zorgen dat het water slecht ontsmet is, ook al ziet de test er goed uit.

Stabilisator, ook wel cyanuurzuur genoemd, is ook belangrijk. Het hoopt zich op wanneer u gedurende een lange periode gestabiliseerd chloorgranulaat gebruikt, en bij hoge niveaus vertraagt het de werking van chloor. Onze gids over cyanuurzuur in hot tubs en wanneer stabilisator een probleem wordt legt uit hoe u dit kunt controleren en beheren.

Hoe test u het chloorgehalte van uw hot tub nauwkeurig?

Verzamel voordat u test of doseert een basisset en bewaar deze op één droge plek. Als u alles bij de hand heeft, test u elke keer goed en bent u minder geneigd om te gokken.

• Meervoudige teststrips die vrij chloor, totaal chloor, de pH-waarde en de totale alkaliniteit meten, of een vloeibare testset
• Dichloorgranulaat voor dagelijks chloor
• Een shockproduct, met of zonder chloor
• Een maatlepel of kleine weegschaal die u alleen voor chemicaliën gebruikt
• Chemicaliënbestendige handschoenen en oogbescherming
• Een notitieboekje of app op uw telefoon om uw metingen bij te houden

Er zijn vier veelvoorkomende manieren om thuis chloor te testen. Ze werken allemaal, maar ze verschillen in nauwkeurigheid en hoe makkelijk ze af te lezen zijn.

• Teststrips: snel en simpel, en goed voor routinecontroles voordat u erin gaat. Kleuren kunnen lastig te beoordelen zijn, en strips bederven snel als ze vochtig worden.
• DPD-tablettensets: u voegt een No. 1 tablet toe aan een watermonster om vrij chloor af te lezen, en daarna een No. 3 tablet aan hetzelfde monster om totaal chloor af te lezen.
• Vloeibare druppelsets: u telt de druppels reagens totdat het monster van kleur verandert. Ze zijn nauwkeuriger en erg handig als u een probleem met gebonden chloor probeert op te lossen.
• Digitale fotometers: deze lezen de kleur van het monster elektronisch af, waardoor u niet meer op het oog kleuren hoeft te vergelijken.

Sommige vloeibare sets gebruiken DPD-druppels in plaats van tabletten. Voeg ongeveer 5 druppels van het DPD No. 1 reagens toe aan het monster, zwenk het en lees het vrije chloor af. Voeg vervolgens het DPD No. 3 reagens toe aan hetzelfde monster, zwenk het en lees het totale chloor af. Volg het exacte aantal druppels in de instructies van uw testset.

Vloeibare testsets kosten in aanschaf meer dan een potje strips. Eén set reagentia is echter goed voor honderden tests, dus per test zijn ze goedkoop, en ze geven u nauwkeurigere metingen wanneer dat belangrijk is.

Als u strips gebruikt, behandelt onze gids over hoe u teststrips voor de hot tub nauwkeurig afleest de timing, belichting en de meest voorkomende afleesfouten. De onderstaande stappen gelden voor elk type testset.

1. Laat de jets of circulatiepomp een paar minuten draaien zodat het water goed gemengd is.
2. Neem uw monster op ongeveer elleboogdiepte, ruwweg 30-45 cm (12-18 inches) onder het oppervlak, uit de buurt van de jets en de plek waar u chemicaliën toevoegt.
3. Volg de instructies van uw testset exact op, inclusief hoe lang u moet wachten voordat u het resultaat afleest.
4. Lees de kleur af bij goed daglicht tegen een witte achtergrond, buiten direct zonlicht.
5. Noteer het vrije chloor, het totale chloor en de pH-waarde, en bereken vervolgens het gebonden chloor door het vrije chloor van het totale chloor af te trekken.
6. Spoel de monsterbuisjes om met schoon water en sluit het potje met strips of de flesjes met reagens direct af.

Houd elke keer dat u test een gedateerd logboek bij van het vrije chloor, het totale chloor, de pH-waarde en de totale alkaliniteit. Na twee of drie weken laat het logboek de patronen van uw eigen hot tub zien, zoals hoe snel het chloor daalt na een druk weekend en hoe de pH-waarde verschuift met uw lokale kraanwater. U kunt dan doseren voordat er problemen ontstaan.

Een zeer hoog chloorgehalte kan de indicatorstof in DPD-tests en strips bleken. Het resultaat kan er bleek uitzien, of zelfs als nul, terwijl het water in werkelijkheid veel chloor bevat. Als een meting niet logisch is, vooral net na een zware dosering, meng dan één deel hot tub-water met één deel gedestilleerd water, test dat, en verdubbel het resultaat.

Een betrouwbaar resultaat krijgen met teststrips

1. Controleer de houdbaarheidsdatum op het potje. Verlopen of door vocht beschadigde strips geven vaak een onterecht lage waarde aan, dus vertrouw niet op een laag resultaat uit een oud of vochtig potje.
2. Dompel de strip 2-3 seconden in het water en haal hem er dan uit zonder te schudden.
3. Houd de strip plat met de kussentjes naar boven, zonder iets aan te raken, terwijl de kleuren zich ontwikkelen.
4. Vergelijk de kussentjes met de kleurenkaart na de tijd die op het potje staat, meestal 15-30 seconden.
5. Sluit het potje direct goed af en bewaar het op een koele en droge plek, niet naast de hot tub of in een badkamer. Hitte en de vochtigheid van een badkamer of tuin bederven strips snel.

Hoe vaak moet u testen?

Test voor elk gebruik, en minstens twee of drie keer per week wanneer de hot tub regelmatig wordt gebruikt. Test elke dag tijdens drukke periodes, zoals een feestweekend of wanneer er gasten logeren. Een hot tub die niet wordt gebruikt, verliest nog steeds chloor, dus blijf minstens wekelijks testen.

Regelmatig gebruik betekent hier ruwweg 2-4 personen die 3-4 keer per week in de hot tub gaan. Als uw hot tub vaker wordt gebruikt, bijvoorbeeld door een groter huishouden of op de meeste avonden, ga dan over op elke dag testen of na elk gebruik.

Laat het water circuleren nadat u een chemisch middel heeft toegevoegd, voordat u opnieuw test. De meeste producten vermelden een wachttijd op het etiket, vaak 15 tot 30 minuten. Te snel testen is een van de meest voorkomende redenen voor verwarrende metingen.

Test op dezelfde dag opnieuw na hevige regenval of een plotselinge temperatuurverandering, aangezien beide het chloor en de pH-waarde kunnen beïnvloeden. Test na een chloorshock ongeveer 8-12 uur later opnieuw om te bevestigen dat het vrije chloor is gedaald tot een veilig niveau voordat er iemand in gaat.

Een eenvoudige wekelijkse routine

Een vaste routine werkt voor de meeste eigenaren en maakt uw logboek makkelijker te lezen. Pas deze aan op uw handleiding en op hoe vaak de hot tub wordt gebruikt.

• Test het vrije chloor en de pH-waarde op twee vaste dagen per week, bijvoorbeeld maandag en donderdag.
• Geef één keer per week een shockbehandeling terwijl de jets ongeveer 20 minuten draaien, en test de volgende ochtend opnieuw.
• Spoel het filterpatroon één keer per week af met een tuinslang.
• Controleer in een zoutwater-hot tub het zoutgehalte één keer per week.
• Reinig het filter één keer per maand grondig met een filterreinigingsmiddel.
• Laat de hot tub elke drie tot vier maanden leeglopen en vul deze opnieuw. Maak de kuip schoon voordat u hem opnieuw vult, omdat achtergebleven vuil en biofilm op de kuip anders het schone water opnieuw zullen besmetten.

Wat betekent een lage chloorwaarde?

Een vrije chloorwaarde onder 3 ppm betekent dat uw desinfectiemiddel bijna op is. Onder ongeveer 1 ppm is het water niet meer betrouwbaar beschermd. Warm water is een goede plek voor bacteriën om te groeien, waaronder Pseudomonas, wat de jeukende uitslag veroorzaakt die bekendstaat als bubbelbaduitslag, en Legionella, wat de veteranenziekte veroorzaakt.

Bubbelbaduitslag is een infectie genaamd Pseudomonas folliculitis. Het uit zich als jeukende rode bultjes, soms met kleine met pus gevulde blaasjes, meestal 12-48 uur na het baden in slecht gedesinfecteerd water. Het is vaak erger op de huid die bedekt was door zwemkleding.

Bubbelbaduitslag is een van de meest voorkomende aandoeningen die verband houden met recreatiewater. Milde gevallen verdwijnen vaak vanzelf of met een behandeling die op de huid wordt aangebracht. Een huisarts kan antibiotica voorschrijven als de infectie ernstig is of zich verspreidt.

De richtlijnen voor gezond zwemmen van het CDC leggen uit hoe slecht behandeld bubbelbadwater huid- en longinfecties verspreidt. Als u of iemand anders na gebruik van het bad last krijgt van een jeukende uitslag, pijnlijke ogen of oorpijn, stop dan met het gebruik, test het water en raadpleeg een apotheker of huisarts. Neem direct contact op met uw huisarts als u na gebruik van een bubbelbad koorts, hoest of kortademigheid ontwikkelt.

Veelvoorkomende redenen voor een laag vrij chloor zijn:

• Meer baders dan normaal, of langer baden
• Een pH boven 7,6, waardoor chloor minder goed werkt
• De afdekking is eraf gelaten, waardoor zonlicht het chloor afbreekt
• Een vuil filter of een slijmlaag (biofilm) in de leidingen
• Doseringen die te klein zijn voor de hoeveelheid water in uw bad
• Hoge stabilisatorwaarden die de werking van het chloor vertragen

De dosering hangt af van hoeveel water uw bad bevat, wat voor een thuisbubbelbad vaak tussen de 800 en 1.500 liter (ongeveer 210 tot 400 US gallons) is. Onze gids over hoeveel chloor u in een bubbelbad moet doen, per liter biedt een stapsgewijze manier om uw dosering te berekenen.

Dichloorgranulaat (natriumdichloorisocyanuraat) is het standaard dagelijkse chloor voor bubbelbaden. Het lost snel op en is vrijwel pH-neutraal, waardoor het uw pH veel minder verstoort dan andere vormen van chloor.

Dichloor is van zichzelf een gestabiliseerd chloor, dus elke routinematige dosering voegt een beetje cyanuurzuur toe aan het water. Na maandenlang uitsluitend dichloor te hebben gebruikt, loopt de stabilisator langzaam op en begint deze de werking van uw chloor te vertragen. Regelmatig leeglaten en opnieuw vullen houdt dit onder controle.

Als vuistregel geldt dat ongeveer 2 g dichloorgranulaat per 1.000 liter (ongeveer 264 US gallons) het vrije chloor met ongeveer 1 ppm verhoogt. De sterkte van producten varieert, dus controleer altijd het etiket voor de juiste dosering.

Als u met een lepel doseert in plaats van met een weegschaal, weegt een afgestreken theelepel dichloorgranulaat ongeveer 6 g. Volgens de bovenstaande vuistregel is dat genoeg om het vrije chloor in 1.000 liter met ongeveer 3 ppm te verhogen. De korrelgrootte varieert per product, dus weeg een lepel een keer af om dit te controleren.

Meet elke dosering af met een klein maatlepeltje of een keukenweegschaal die u alleen voor chemicaliën gebruikt. Op het oog schatten is een van de belangrijkste oorzaken van overdosering, vooral in kleinere baden.

1. Test eerst de pH en de totale alkaliteit, en corrigeer deze als ze buiten de streefwaarden vallen.
2. Controleer de waterinhoud van uw bad in de handleiding.
3. Haal de afdekking eraf, zet de jets aan en voeg chloor toe volgens het productetiket voor uw watervolume.
4. Strooi het granulaat op het water in de buurt van een jetuitlaat terwijl de jets draaien. Doe dit nooit in het filter of het skimmermandje, waar geconcentreerd chloor onderdelen kan beschadigen.
5. Laat het water 15 tot 30 minuten circuleren met de afdekking eraf, of zoals aangegeven op het etiket.
6. Test het vrije chloor opnieuw en voeg een kleinere aanvullende dosering toe als het nog steeds onder de 3 ppm is.

Voor een uitgebreidere routine, inclusief granulaat en dispensers, leest u onze gids over hoe u chloor gebruikt in een bubbelbad.

Waarom blijft mijn chloorwaarde steeds naar nul dalen?

Als het vrije chloor binnen enkele uren na het doseren verdwijnt, wordt het door iets in het water verbruikt. Dit is meestal een ophoping van vuil in het water, een vuil filter of biofilm in de leidingen. Geef het water een shockbehandeling, reinig of vervang het filter en test de volgende dag opnieuw.

Een vuil filter blijft vuil terugvoeren in het water, en dat vuil verbruikt chloor. Spoel de filtercartridge ongeveer één keer per week af met een tuinslang en reinig deze ongeveer één keer per maand grondig met een filterreinigingsmiddel.

In een buitenbad zonder enige stabilisator breekt zonlicht ongestabiliseerd chloor snel af. Een stabilisatorwaarde van ongeveer 30-50 ppm helpt chloor langer mee te gaan, mits deze na verloop van tijd niet te hoog oploopt.

Als het chloor blijft verdwijnen, voer dan een superchlorering uit tot ongeveer 10-20 ppm vrij chloor en laat dit een nacht inwerken, zonder dat iemand het bad gebruikt. Test in de ochtend opnieuw om te zien of het chloorgehalte op peil is gebleven.

Als het probleem terugkeert, gebruik dan een leidingreiniger voordat u het bad de volgende keer leeglaat, volgens de aanwijzingen op het etiket, en vul het daarna met vers water. Schakel de stroom uit bij de werkschakelaar voordat u het bad leeglaat.

Als het chloor nog steeds verdwijnt nadat u het filter hebt gereinigd en de leidingen hebt doorgespoeld, laat het bad dan leeglopen, maak de kuip en de jets grondig schoon en vul het opnieuw met vers water. Breng vervolgens het water in balans en doseer het chloor helemaal opnieuw.

Wat betekent een hoge chloorwaarde?

Een vrije chloorwaarde boven 5 ppm is meer dan het water nodig heeft. Dit komt meestal door overdosering, een drijvende dispenser die onder een gesloten afdekking is achtergelaten, of te snel testen na het toevoegen van chloor. Een hoog chloorgehalte kan de ogen en huid irriteren en het haar uitdrogen.

Als iemand tijdens het baden last krijgt van irritatie aan de ogen, huid of luchtwegen, moet diegene het water direct verlaten en de frisse lucht in gaan. Spoel de huid en ogen met schoon water en neem contact op met een apotheker of huisarts als de irritatie niet verdwijnt.

Na verloop van tijd kunnen hoge waarden ook de afdekking, kussens en afdichtingen verbleken en verzwakken. De meeste fabrikanten adviseren om uit het water te blijven totdat het vrije chloor weer binnen hun aangegeven bereik is, dus controleer uw handleiding voor de juiste waarde.

• Stop met het toevoegen van chloor en verwijder eventuele drijvende dispensers.
• Haal de afdekking eraf en zet de jets aan, aangezien warmte, lucht en licht chloor op een natuurlijke manier afbreken.
• Test na een paar uur opnieuw, aangezien een licht overschot vaak binnen een dag weer daalt.
• Laat bij een groot overschot een deel van het water weglopen en vul dit aan met vers water.
• Gebruik een chloorneutralisator alleen in kleine, afgemeten doses, omdat u gemakkelijk doorschiet.

Als u de afdekking 2-3 uur in de zon eraf laat, kan het vrije chloor met ongeveer 1-2 ppm dalen, afhankelijk van het weer. Test elke 2-3 uur opnieuw terwijl u wacht tot een hoge waarde daalt.

Als het vrije chloor erg hoog is, boven ongeveer 10 ppm, kunt u de spa beter gedeeltelijk leeg laten lopen en opnieuw vullen in plaats van te wachten tot het op een natuurlijke manier daalt. Wachten kan dagen duren en de hoge waarde kan in de tussentijd de afdekking en afdichtingen beschadigen.

Onze gids over hoe u chloor in een spa veilig verlaagt behandelt elk van deze methoden in detail. Houd er rekening mee dat een hoge totale chloorwaarde met een lage vrije chloorwaarde geen probleem van een te hoog chloorgehalte is. Het is een chlooramineprobleem, wat in de volgende sectie wordt uitgelegd.

Waarom ruikt mijn hottub sterk naar chloor?

Een sterke chloorlucht komt van chlooramines, niet van vrij chloor. Warm, bewegend water laat chlooramines vrij in de lucht boven de hottub. Goed onderhouden water met voldoende vrij chloor en heel weinig gebonden chloor ruikt bijna nergens naar.

Een sterke chloorlucht betekent meestal te weinig vrij chloor, niet te veel. Test het vrije en totale chloor voordat u iets doet. Als het totale chloor 0,5 ppm of meer boven het vrije chloor ligt, is de oplossing om het water een shockbehandeling met meer chloor te geven, niet om het weg te laten lopen of minder toe te voegen.

Andere tekenen dat chlooramines zich ophopen zijn:

• Rode of prikkende ogen na een bad
• Jeukende of droge huid
• Een geur die sterker wordt wanneer de jets aanstaan
• Een verschil van 0,5 ppm of meer tussen totaal en vrij chloor
• Water dat er dof of licht troebel uitziet

Wacht niet op de geur voordat u een shockbehandeling uitvoert. Geef routinematig een shock, bijvoorbeeld wekelijks of na elke twee of drie baddersessies. Geef opnieuw een shock na intensief gebruik, zoals een feestje, en nadat iemand die ziek is geweest de hottub heeft gebruikt.

Hoe u chlooramines verwijdert met een shockbehandeling

Om chlooramines te vernietigen met een chloorshock, streeft u naar een tijdelijk vrij chloorgehalte van ongeveer tien keer uw gemeten waarde voor gebonden chloor. Bijvoorbeeld, 2 ppm gebonden chloor betekent een shock tot ongeveer 20 ppm.

Kleine routinematige toevoegingen van chloor verwijderen geen chlooramines. Ze verhogen tijdelijk zowel de vrije als de totale waarden, maar het verschil daartussen blijft. Alleen een dosis die groot genoeg is om dit breekpunt te bereiken, ongeveer tien keer het gebonden chloor, vernietigt de chlooramines daadwerkelijk.

Een normale toevoeging aan water dat al naar chlooramines ruikt, kan de geur en oogirritatie kortstondig verergeren voordat het beter wordt. Dit is nog een reden om direct over te gaan op een volledige breekpuntshock in plaats van het chloor beetje bij beetje toe te voegen.

1. Test de pH en pas deze aan naar 7,2-7,6 zodat de shock goed werkt.
2. Verwijder de afdekking, open de luchtregelaars en zet de jets aan.
3. Voeg een chloorshock toe in de dosering die op het etiket staat voor uw watervolume, terwijl het water circuleert.
4. Laat de afdekking minstens 20 tot 30 minuten eraf, of zo lang als het etiket aangeeft, zodat de gassen kunnen ontsnappen.
5. Test opnieuw na de wachttijd op het etiket. Gebruik de hottub pas weer als het vrije chloor weer op peil is en het gebonden chloor onder de 0,5 ppm ligt.

Een chloorvrije shock, meestal op basis van kaliummonopersulfaat, breekt afvalstoffen af maar voegt geen vrij chloor toe. Het kan na gebruik ook een tijdje als gebonden chloor verschijnen op sommige testen voor totaal chloor, waardoor het lijkt alsof er nog steeds chlooramines aanwezig zijn. Controleer de instructies van uw testset en wacht een tijdje voordat u opnieuw test.

Kies uw shock op basis van hoe dringend de klus is. Een chloorvrije shock is geschikt voor routinematige wekelijkse oxidatie en snelle oplossingen wanneer u de hottub binnen ongeveer 15-20 minuten weer wilt gebruiken. Een chloorshock is de volledige reset voor zware vervuiling of een hoge meting van gebonden chloor.

Calciumhypochloriet is naast dichloor een andere optie voor een chloorshock. Het verhoogt zowel de calciumhardheid als de pH, dus het is een slechte keuze als uw kraanwater al hard is. Als u het toch gebruikt, controleer dan achteraf de pH en calciumhardheid opnieuw.

U kunt chlooramines ook bij de bron verminderen. Vraag iedereen om te douchen voordat ze erin gaan, en spoel zwemkleding voor gebruik uit in schoon water, omdat achtergebleven wasmiddel meer afval toevoegt waar het chloor mee moet afrekenen.

Als u regelmatig een shock uitvoert en de geur blijft terugkomen, is het water waarschijnlijk uitgewerkt. Leeg laten lopen en opnieuw vullen is vaak de snelste oplossing. Veel fabrikanten raden aan om elke drie tot vier maanden vers water te gebruiken, maar dit hangt af van hoeveel de hottub wordt gebruikt, dus volg uw handleiding.

Uitgewerkt water heeft een meetbare oorzaak: totaal opgeloste vaste stoffen (TDS). Deze hopen zich in de loop van de tijd op door chemicaliën, zweet en bijvullen, en ze maken chemicaliën minder effectief. Veel gidsen raden aan om het water weg te laten lopen en opnieuw te vullen zodra de TDS de grens van ongeveer 1.500 ppm passeert, en sommigen meten dit boven het niveau van uw kraanwater, dus controleer uw handleiding.

Wat als het water troebel of groen is ondanks het toevoegen van chloor?

Troebel water nadat u chloor heeft toegevoegd, heeft meestal een van deze oorzaken:

• Vrij chloor dat nog steeds te laag is voor de hoeveelheid vuil in het water
• Een hoge pH-waarde, wat chloor verzwakt en een waas in het water kan achterlaten
• Een vuil filter of slechte circulatie
• Fosfaten in het water die algen voeden

1. Test de pH-waarde. Als deze hoog is, verlaag deze dan met een pH-verlager zoals natriumbisulfaat, volgens het etiket.
2. Reinig het filter, of plaats een schoon reservefilter.
3. Geef het water een volledige shockbehandeling.
4. Laat de jets 4-6 uur draaien zonder de afdekking.
5. Test opnieuw na ongeveer 12 uur.

Controleer zowel de totale alkaliteit als de pH-waarde wanneer het water troebel is. Het gebruikelijke doel is 80-120 ppm, en zodra de alkaliteit buiten ongeveer 80-150 ppm valt, schommelt de pH-waarde en wordt deze moeilijk op peil te houden. Dat blijft het chloor ondermijnen, dus corrigeer eerst de alkaliteit en daarna de pH-waarde.

Als het water na de shockbehandeling nog steeds troebel is, gebruik dan een waterverhelderaar volgens het etiket, of laat het water gedeeltelijk weglopen en vul aan met vers water.

Groen water betekent dat er algen zijn gegroeid, omdat het chloorgehalte enige tijd op nul heeft gestaan. Een shockbehandeling kan de algen doden, maar er blijven resten achter in het filter en de leidingen. Volledig leeg laten lopen, schoonmaken en opnieuw vullen is meestal de snelste oplossing.

Gedraagt chloor zich anders in opblaasbare hottubs, zoutwaterhottubs of mineraalhottubs?

Opblaasbare hottubs

Opblaasbare hottubs bevatten vaak minder water dan een vaste hottub, waardoor een kleine dosis chloor de meetwaarde al flink beïnvloedt. Meet elke dosis zorgvuldig af, voeg het in kleine hoeveelheden toe en test opnieuw voordat u meer toevoegt. Controleer de aanbevolen waarden van de fabrikant, aangezien deze kunnen afwijken van 3-5 ppm.

Opblaasbare hottubs bevatten meestal maar zo'n 600-950 liter (ongeveer 160-250 US gallons) en hun filtratie is zwakker dan bij een vaste hottub. De waterbalans verandert daardoor sneller, dus test het water dagelijks of na elk gebruik.

Veel fabrikanten van opblaasbare hottubs schrijven een lagere waarde voor vrij chloor voor, vaak rond de 1-3 ppm, omdat langdurig hogere niveaus het vinyl kunnen aantasten. Volg de waarden in uw eigen handleiding.

Voor routinematige oxidatie is een chloorvrije shock een mildere keuze in een opblaasbare hottub. Houd de hottub zoveel mogelijk afgedekt en in de schaduw, aangezien dit het verlies van chloor door zonlicht vertraagt.

Drijvende chloordispensers blijven chloor afgeven, zelfs als niemand de hottub gebruikt. Onder een gesloten afdekking kunnen de niveaus hoog genoeg oplopen om de binnenkant en de afdekking te beschadigen. Haal de dispenser er tussen het gebruik door uit als uw meetwaarden hoog blijven.

Zoutwaterhottubs

Een zoutsysteem is nog steeds een chloorsysteem. Een kleine eenheid die een chloorgenerator wordt genoemd, zet opgelost zout om in chloor, dus u test vrij, gebonden en totaal chloor op precies dezelfde manier. Als de meetwaarden laag of hoog zijn, pas dan de output van de generator aan zoals beschreven in uw handleiding, en voer nog steeds een shock uit wanneer gebonden chloor zich ophoopt.

Een zoutsysteem produceert continu chloor op een laag, constant niveau, in plaats van in de grotere pieken die u krijgt bij handmatig doseren. Dit is een van de redenen waarom het water vaak zachter aanvoelt.

De pH-waarde stijgt vaak sneller in een zoutwaterhottub dan bij het gebruik van granulaat, dus test dit vaker. Controleer het zoutgehalte ongeveer één keer per week als onderdeel van uw routine en houd het binnen de waarden die in uw handleiding staan. De zoutcel moet af en toe worden schoongemaakt en uiteindelijk worden vervangen, meestal elke 3-5 jaar, afhankelijk van het gebruik.

Wanneer de zoutcel in of nabij het filtergedeelte zit, vermindert een vuil filter de hoeveelheid chloor die de cel kan produceren. Als het chloorgehalte in een zoutwaterhottub laag is, maak dan het filter schoon voordat u de output van de generator verhoogt.

Een zoutsysteem heeft vaak een handmatige dosis dichloor nodig na het verversen van het water, of wanneer de generator is uitgeschakeld. Dit brengt het vrije chloor direct op peil terwijl de generator op gang komt.

Bij zoutwaterhottubs moet de totale alkaliniteit nog steeds worden gecontroleerd en aangepast naar de gebruikelijke doelwaarde van 80-120 ppm. Veel eigenaren vinden dat zout water zachter aanvoelt op de huid dan water dat is behandeld met granulaat.

Een zoutsysteem is duurder in aanschaf en installatie dan het handmatig doseren van granulaat, maar de doorlopende kosten voor chemicaliën zijn meestal lager. De routine verandert ook: in plaats van twee of drie keer per week chloor toe te voegen, controleert u voornamelijk het zoutgehalte en test u het water.

Automatische sensoren en monitors

Sommige hottubs hebben een automatische sensor of monitor voor de waterbalans. Als die van u dat heeft, test dan af en toe nog steeds handmatig met strips of een vloeibare testset om te bevestigen dat de sensor nauwkeurig meet, omdat sensoren na verloop van tijd kunnen afwijken of vervuilen.

Broom-, ozon-, uv- en mineraalsystemen

Broom is een ander desinfectiemiddel met een eigen test en een gebruikelijke doelwaarde van 3-5 ppm. Schakel niet over tussen broom en chloor zonder eerst het water weg te laten lopen en opnieuw te vullen, omdat achtergebleven broom de werking van het chloor verandert en uw meetwaarden verstoort.

Broom blijft beter stabiel dan chloor bij hottubtemperaturen en is minder gevoelig voor de pH-waarde. Het is echter duurder, moeilijker te shocken en kan niet worden gestabiliseerd tegen zonlicht, dus het is het meest geschikt voor afgedekte hottubs of hottubs binnenshuis.

Broom is over het algemeen zachter voor de gevoelige huid dan chloor, dus het is het overwegen waard als iemand in uw huishouden chloorwater irriterend vindt.

Ozon- en uv-eenheden behandelen het water terwijl het erdoorheen stroomt, maar ze bieden geen bescherming in de hottub zelf. Mineraalsystemen vertragen de bacteriegroei, maar vervangen geen desinfectiemiddel. De meeste van deze systemen hebben nog steeds wat vrij chloor in het water nodig, vaak op een lager niveau dat door de fabrikant is vastgesteld, dus volg de waarde in uw handleiding.

Mineraalsystemen geven zilver- en koperionen af aan het water. Fabrikanten geven aan dat ze het chloorverbruik tot wel de helft kunnen verminderen, en ze werken vaak met slechts 0,5-1 ppm vrij chloor, mits de fabrikant dit toestaat.

Omdat ze de benodigde hoeveelheid chloor verlagen, zijn mineraalsystemen ook geschikt voor eigenaren die gevoelig zijn voor chloor of die met minder chemicaliën willen werken.

Ozon- en uv-eenheden hebben nog steeds hun waarde. Ze verminderen de vorming van chloramines en verlagen de algehele behoefte aan chemicaliën, wat het makkelijker maakt om het water in balans te houden.

Welke fouten zorgen voor afwijkende chloormetingen?

De meest verwarrende resultaten komen door een klein aantal gewoonten. Als u deze vermijdt, worden uw metingen betrouwbaarder en is uw water makkelijker te onderhouden.

• Doseren zonder eerst te testen, wat de meest voorkomende oorzaak is van overchlorering. Test altijd voordat u chemicaliën toevoegt, zodat u een uitgangswaarde heeft.
• Direct testen na het toevoegen van chemicaliën
• Dagen wachten met testen na een feestje of intensief gebruik. Test en pas de waarden dezelfde avond nog aan, want vier personen in een gemiddelde hottub thuis kunnen al het vrije chloor in één sessie verbruiken.
• Teststrips gebruiken die over de datum zijn, of het potje open laten staan op een vochtige plek
• Alleen naar het totale chloor kijken en nooit het vrije chloor controleren
• De pH-waarde negeren, wat invloed heeft op de werking van het chloor
• Maandenlang alleen gestabiliseerd chloorgranulaat gebruiken, waardoor stabilisator zich ophoopt
• Trichloortabletten voor zwembaden gebruiken, die te zuur zijn voor het kleine volume van een hottub en veel stabilisator toevoegen
• In het algemeen chemicaliën voor zwembaden gebruiken. Kies alleen producten die worden verkocht en gelabeld voor hottubs of spa's, omdat zwembadproducten effecten op de pH-waarde en een stabilisatorgehalte hebben die geschikt zijn voor een groot zwembad, niet voor een kleine hottub.
• Een tweede dosis toevoegen voordat de eerste goed is vermengd
• Chemicaliën op de afdekking, kussens of kuip strooien
• Chemicaliën toevoegen met een gesloten afdekking, waardoor de vrijgekomen gassen vast komen te zitten en de onderkant van de afdekking wordt aangetast. Doseer altijd met een open afdekking en draaiende jets.
• Een chloordrijver in de hottub laten liggen onder een gesloten afdekking
• Kinderen of huisdieren te snel in de buurt van de hottub laten. Houd ze minstens 30 minuten uit de buurt na het toevoegen van chemicaliën.

Meng chloorproducten nooit met elkaar of met andere chemicaliën, zelfs niet in hetzelfde schepje of dezelfde emmer. Voeg één product tegelijk toe aan circulerend water, voeg altijd chemicaliën toe aan water en nooit water aan chemicaliën, en draag handschoenen en oogbescherming bij het hanteren van granulaat en shock. Bewaar chloor op een koele, droge plaats buiten het bereik van kinderen, en houd het gescheiden van andere chemicaliën voor zwembaden en spa's.

Wanneer moet u het bad leeg laten lopen of professionele hulp inschakelen?

De meeste chloorproblemen kunnen worden opgelost door te testen, te shocken en het filter te onderhouden. Laat het bad leeglopen en vul het opnieuw, of bel een spa-monteur, als een van de volgende zaken van toepassing is:

• Het vrije chloor blijft niet boven 1 ppm ondanks herhaaldelijk shocken
• Een zwavelachtige of muffe geur blijft hangen na het shocken
• Er is slijm zichtbaar in de jets of op de kuip
• De meetwaarden zijn onlogisch bij verschillende testmethoden
• Meerdere gebruikers hebben een onverklaarbare uitslag of huidirritatie. Stop met het gebruik van het bad, laat het vervolgens leeglopen, maak het schoon en vul het opnieuw in plaats van alleen opnieuw te doseren, want dit wijst erop dat bacteriën zich hebben genesteld.

Voordat u het bad leeg laat lopen, schakelt u de stroom uit bij de werkschakelaar. Als hetzelfde probleem kort na het opnieuw vullen terugkeert, kan een monteur de pomp, de verwarming, het leidingwerk en eventuele ozon- of zoutapparatuur controleren.

De drie getallen om te onthouden

Elke chloortest komt neer op drie getallen. Vrij chloor moet 3-5 ppm zijn, of het bereik in uw handleiding. Gebonden chloor, wat totaal min vrij is, moet onder 0,5 ppm blijven. De pH-waarde moet tussen 7,2 en 7,6 liggen, zodat het chloor zijn werk kan doen.

Als het vrije chloor laag is, voeg dan chloor toe. Als het hoog is, laat het dan natuurlijk dalen of verdun het water. Als het water sterk naar chloor ruikt, test dan voordat u iets doet, want de oplossing is meestal een shockbehandeling en niet minder chloor.

Veelgestelde vragen

Hoe lang na het toevoegen van chloor kan ik mijn hottub gebruiken?

Volg de wachttijd op het etiket van het product, aangezien dit per product verschilt. Laat het water na een routinematige aanvulling circuleren zonder deksel en test daarna opnieuw. Na een chloorshock moet u ongeveer 8-12 uur wachten tot het vrije chloor weer op peil is. Na een chloorvrije shock is de wachttijd vaak maar zo'n 15-20 minuten, als het etiket dit bevestigt. Ga er pas in als het gebonden chloor onder de 0,5 ppm is.

Verhoogt een shock het vrije chloor?

Een chloorshock doet dit wel en duwt het vrije chloor tijdelijk naar ongeveer 10-20 ppm. Wacht en test opnieuw tot het is gedaald tot onder de 5 ppm, of de bovengrens van uw handleiding, voordat er iemand in gaat. Een chloorvrije shock verhoogt het vrije chloor helemaal niet. Het breekt afvalstoffen af zodat uw huidige chloor langer meegaat, maar u heeft nog steeds een aparte dosis chloor nodig als uw vrije chloorgehalte laag is.

Is het veilig om erin te gaan als het vrije chloor 0 ppm aangeeft?

Nee. Een waarde van nul betekent dat het water geen actief ontsmettingsmiddel bevat, waardoor bacteriën vrij kunnen groeien. Breng het vrije chloor op peil voordat iemand de hottub gebruikt. Als het water al enkele dagen op nul staat, geef het dan eerst een shock. Als het er daarna nog steeds troebel uitziet of muf ruikt, is leeglopen en opnieuw vullen de veiligere keuze.

Telt het chloor in kraanwater mee voor mijn meting?

Niet op een bruikbare manier. Het Britse leidingwater bevat een kleine hoeveelheid chloor voor de volksgezondheid, maar dit is ver onder het niveau dat een hottub nodig heeft en het breekt snel af in warm, bewegend water. Test na een verse vulling en voeg chloor toe om het vrije chloor op peil te brengen voor uw eerste bad.

Waarom geven mijn teststrips en vloeibare testset verschillende waarden aan?

Strips vergelijken kleuren in grote stappen, terwijl vloeibare druppelsets en fotometers in kleinere stappen meten, dus kleine verschillen zijn normaal. Oude strips, vochtige opslag en slecht licht beïnvloeden de resultaten van de strips ook. Voor routinecontroles zijn strips prima. Wanneer u beslist of u een shock moet uitvoeren of het water moet verversen, vertrouw dan op de nauwkeurigere testset.

Moet ik nog steeds chloor testen als mijn hottub ozon of UV heeft?

Ja. Ozon en UV behandelen het water in de apparatuur, maar ze laten tussen de cycli door geen ontsmettingsmiddel achter in de hottub. De meeste fabrikanten schrijven nog steeds een vrij chloorgehalte voor, vaak lager dan normaal, dus blijf vrij en totaal chloor en de pH-waarde zoals gewoonlijk testen en volg de waarden in uw handleiding.

Hoe lang mag ik in een hottub blijven?

Beperk elke baddersessie tot ongeveer 15-30 minuten, met water dat niet warmer is dan 40°C. Ga er dan uit, koel af en drink wat water voordat u er weer in gaat. Kinderen, mensen met diabetes en iedereen met een hart- of bloeddrukaandoening raken sneller oververhit, dus houd hun sessies korter. Als u zwanger bent, ouder bent of een van deze aandoeningen heeft, overleg dan eerst met uw huisarts of verloskundige. Ga er direct uit als u zich duizelig, misselijk of zwak voelt.

Waarom moet ik pauzes nemen tussen de sessies door?

Warm water zorgt ervoor dat uw lichaam zichzelf niet meer kan afkoelen door te zweten, waardoor uw temperatuur blijft stijgen terwijl u erin zit. Ga eruit en koel ongeveer 10-15 minuten af voordat u er weer in gaat. Zeer lange sessies kunnen de huid ook uitdrogen en irriteren, zelfs als het chloorgehalte op het juiste niveau is, simpelweg door langdurig contact met behandeld water. Een snelle douche en een vochtinbrengende crème achteraf kunnen helpen.

Wat gebeurt er als u uren in een hottub zit?

Urenlang baden in plaats van minutenlang kan leiden tot hitte-uitputting en uitdroging. De hitte verwijdt ook uw bloedvaten en verlaagt uw bloeddruk, waardoor u zich duizelig of zwak kunt voelen wanneer u opstaat om eruit te gaan. Sta langzaam op en houd u vast aan een leuning. Als u zich misselijk, verward of erg onwel voelt, ga er dan uit, koel af, drink water en zoek medische hulp als het niet zakt.