Hot tub TDS: wat het betekent en wanneer u het water moet verversen

De TDS-waarden van een hot tub vertellen u hoeveel er in uw water is opgelost sinds u het heeft gevuld. Het getal betekent pas iets wanneer u het vergelijkt met de basiswaarde van uw vulwater, dus test het kraanwater op de dag van het vullen. Wanneer de TDS met ongeveer 1.500 ppm is gestegen ten opzichte van die beginwaarde, geven de meeste richtlijnen aan dat het tijd is om het water te verversen.

Deze gids legt uit hoe u een betrouwbare meting uitvoert, wat een stijgende waarde doet met uw desinfectiemiddel en uw huid, en waarom een zoutwaterbad een eigen basiswaarde nodig heeft. U vindt ook een eenvoudig plan voor het leeg laten lopen, opnieuw vullen en de waterbalans herstellen wanneer de meter aangeeft dat het water verbruikt is.

Wat betekent TDS in een hot tub?

TDS staat voor totaal opgeloste vaste stoffen. Het omvat alles wat in het water is opgelost dat u niet kunt zien en niet kunt wegfilteren: mineralen, zouten, chemische resten en de afgebroken resten van wat baders meebrengen. Het wordt gemeten in parts per million (ppm), wat gelijk is aan milligram per liter.

Een TDS-waarde is geen maatstaf voor vuil. Helder, sprankelend water kan een hoge TDS hebben, en troebel water een lage. De deeltjes die water troebel maken zijn een taak voor het filter, terwijl opgeloste vaste stoffen er recht doorheen gaan.

Wat telt als opgeloste vaste stoffen?

• Mineralen die al in uw leidingwater zitten, voornamelijk calcium en magnesium, die hoger zijn in gebieden met hard water.
• Resten van desinfectiemiddel, zoals de zouten die achterblijven nadat chloor of broom heeft gereageerd.
• Chemicaliën om het water in balans te brengen, waaronder pH-verhoger, pH-verlager, alkaliteitsverhoger en calciumverhoger.
• Shock, vlokmiddelen, antischuimmiddel en behandelingen tegen kalkaanslag of vlekken.
• Zweet, lichaamsoliën, lotions, cosmetica en wasmiddel uit zwemkleding, zodra deze zijn afgebroken.
• Vooral zweet, dat tijdens elke baddersessie opgelost natrium, kalium en ureum rechtstreeks in het water brengt.
• Zonnebrandcrème, wat een belangrijke bron van opgeloste resten is, vooral in de zomer wanneer baders rechtstreeks vanuit de tuin in het water stappen.
• Zout, als uw hot tub een zoutwaterdesinfectiesysteem gebruikt.

Als u de etiketten op uw chemicaliën leest, zijn de gebruikelijke bronnen gemakkelijk te herkennen. Natriumbicarbonaat wordt verkocht als alkaliteitsverhoger en soms als pH-verhoger. Natriumbisulfaat is de gebruikelijke pH-verlager. Calciumchloride is calciumverhoger, kaliummonopersulfaat is chloorvrije shock, en dichloorkorrels zijn gestabiliseerd chloor. Leidingwater brengt ook zijn eigen natrium mee voordat u iets toevoegt.

Is een hardheidstest hetzelfde als een TDS-test?

Nee. Calciumhardheid is slechts een deel van TDS, dus een hardheidstest kan een TDS-test niet vervangen. Het mist bijproducten van desinfectiemiddelen, afgebroken organisch materiaal en resten van stabilisatoren, die allemaal bijdragen aan het totaal.

Er is nog een verschil. U kunt de calciumhardheid verhogen met een calciumverhoger, of deze onder controle houden met producten tegen kalkaanslag. TDS kan helemaal niet met chemicaliën worden aangepast, omdat elk product dat u toevoegt het alleen maar verhoogt.

Waarom blijft de TDS stijgen?

Bijna niets verwijdert opgeloste vaste stoffen uit een hot tub, behalve leeglaten. Elke dosis chemicaliën voegt een beetje toe, en elke baddersessie voegt meer toe. Wanneer water verdampt, blijven de vaste stoffen achter, dus bijvullen met vers water herstelt het waterpeil maar keert de stijging niet om.

Sterker nog, bijvullen na verdamping drijft de TDS na verloop van tijd verder omhoog. Alleen zuiver water verlaat de hot tub als damp, terwijl de geconcentreerde vaste stoffen achterblijven. Elke bijvulbeurt brengt vervolgens de eigen opgeloste mineralen van het vulwater met zich mee, zodat elke cyclus van verdamping en bijvullen een beetje meer aan het totaal toevoegt in plaats van het te verdunnen.

Hot tubs bouwen sneller TDS op dan zwembaden omdat het watervolume klein is, de temperatuur hoog is en het aantal baders per liter groot is. Een typische hot tub bevat ongeveer 1.000 tot 2.000 liter (ongeveer 260 tot 530 US gallons), dus lichaamsoliën en doses chemicaliën worden in veel minder water geconcentreerd.

Waarom is de basiswaarde van uw vulwater belangrijk?

Kraanwater is nooit puur. Het bevat van nature opgeloste mineralen en de hoeveelheid varieert sterk in het VK en Europa. Sommige gebieden met zacht water beginnen onder de 100 ppm, terwijl gebieden met hard water op enkele honderden ppm kunnen beginnen voordat u ook maar één chemisch middel toevoegt.

Daarom zegt een absoluut TDS-cijfer op zichzelf heel weinig. Een meting van 1.600 ppm kan duiden op zwaar gebruikt water in een gebied met zacht water, of op vrij vers water in een gebied met zeer hard water. Het nuttige getal is de stijging: de meting van vandaag min uw beginmeting.

Hier is een uitgewerkt voorbeeld. Als uw vulwater 250 ppm aangeeft, telt u daar de gebruikelijke stijging van 1.500 ppm bij op. Uw verversingspunt ligt dan rond de 1.750 ppm op de meter.

Hoe u uw basiswaarde bepaalt

1. Laat de kraan of tuinslang die u gebruikt voor het vullen ongeveer een minuut lopen, zodat u geen water test dat in de leiding heeft stilgestaan.
2. Vang een monster op in een schone beker, test het met uw TDS-meter en noteer het cijfer met de datum.
3. Vul de hot tub, voeg uw opstartchemicaliën toe en laat het water een dag circuleren.
4. Test het water in de hot tub opnieuw. Deze tweede meting, genomen nadat de balancerende chemicaliën zijn gemengd, is uw echte startpunt.
5. Bewaar beide cijfers in een logboek, in een notitieboekje of op uw telefoon, samen met de datums waarop u chemicaliën toevoegt en filters schoonmaakt.
6. Schrijf de basiswaarde en de vuldatum op een etiket en plak dit aan de binnenkant van de apparatuurkast, zodat u het getal altijd bij de hand heeft wanneer u test.

Britse waterbedrijven publiceren informatie over de waterkwaliteit voor hun voorzieningsgebieden, meestal doorzoekbaar op postcode. Deze rapporten vermelden vaak de hardheid en individuele mineralen in plaats van een TDS-cijfer, dus beschouw ze als achtergrondinformatie en niet als vervanging voor uw eigen test. De Drinking Water Inspectorate reguleert de drinkwaterkwaliteit in Engeland en Wales.

Uw basiswaarde kan in de loop van de tijd veranderen. Waterleveranciers mengen soms water of wisselen van bron, dus test het kraanwater bij elke vulbeurt in plaats van een oud getal opnieuw te gebruiken.

De TDS van kraanwater kan ook per seizoen verschillen, zelfs als uw leverancier niets heeft veranderd. Een basiswaarde die u in de winter heeft genoteerd, komt mogelijk niet overeen met het water waarmee u in de zomer vult. Dit is nog een reden om het kraanwater elke keer dat u bijvult te testen.

Welke TDS-waarden zijn normaal voor een hot tub?

De meest gebruikte richtlijn is om het water te verversen wanneer de TDS met ongeveer 1.500 ppm is gestegen ten opzichte van de beginwaarde. Sommige fabrikanten hanteren een andere waarde, en een enkeling noemt een absoluut maximum in plaats van een stijging. Raadpleeg de handleiding van uw hot tub en volg deze als deze afwijkt.

De drempelwaarde van 1.500 ppm stijging komt van de Pool & Hot Tub Alliance (PHTA), de belangrijkste normeringsinstantie voor zwembaden en spa's in Noord-Amerika. Het is de maatstaf waar professionele spatechnici over het algemeen mee werken, ook in het Verenigd Koninkrijk en Europa.

Sommige fabrikanten stellen een strengere limiet in, rond de 1.000 tot 1.200 ppm boven het vulwater. Als uw handleiding een dergelijke waarde vermeldt, gebruik dit dan als uw verversingsmoment in plaats van 1.500 ppm.

Het helpt om de stijging in fasen te bekijken in plaats van te wachten op één alarmwaarde. De onderstaande categorieën zijn een praktische manier om uw logboek te interpreteren. Het is geen officiële norm.

Geen van deze categorieën is afhankelijk van de leeftijd van het water. Een weinig gebruikte hot tub kan maandenlang in de eerste categorie blijven, terwijl een hot tub die dagelijks door meerdere personen wordt gebruikt, al in een paar weken de 1.500 ppm kan passeren.

Een logboek met datums laat zien hoe snel de TDS van uw eigen hot tub stijgt. Als deze elke week met ongeveer dezelfde hoeveelheid toeneemt, kunt u voorspellen wanneer de volgende waterverversing nodig is en dit van tevoren inplannen, in plaats van erachter te komen wanneer het water al is uitgewerkt.

Hoe leest u een TDS-meter nauwkeurig af?

Een TDS-meter telt vaste stoffen niet direct. Hij meet hoe goed het water elektriciteit geleidt en zet dat vervolgens met een ingebouwde factor om in een geschatte ppm-waarde. Sommige opgeloste stoffen, zoals bepaalde oliën en organisch materiaal, geleiden slecht en worden nauwelijks geregistreerd. De schatting is nog steeds betrouwbaar om veranderingen in de loop van de tijd te volgen, zolang u elke keer op dezelfde manier test.

Omdat de meter alleen de geleidbaarheid meet, kan hij geen onschadelijke mineralen onderscheiden van bijproducten van desinfectiemiddelen of andere resten. Een meting vertelt u hoeveel er is opgebouwd, niet wat het is. Daarom wordt de stijging boven uw basiswaarde gebruikt als signaal om het water te verversen, in plaats van als een maatstaf voor wat het water bevat.

Stap voor stap een meting uitvoeren

1. Controleer of de sonde schoon is en vrij van kalk of resten, en spoel hem daarna af in schoon water.
2. Neem een monster op ongeveer elleboogdiepte, uit de buurt van de jets en uit de buurt van plekken waar u net chemicaliën heeft toegevoegd.
3. Als uw meter geen automatische temperatuurcompensatie heeft (vaak aangeduid met ATC), laat het monster dan afkoelen tot kamertemperatuur. Warm water geleidt beter en geeft een onjuist hoge meting.
4. Dompel de sonde tot de op de meter aangegeven diepte, wat voor de meeste penmeters ongeveer 2 tot 5 cm (ongeveer 1 tot 2 inch) is. Roer voorzichtig om eventuele luchtbellen te verwijderen en wacht tot het getal stabiliseert.
5. Noteer het getal en trek uw basiswaarde er vanaf om de stijging te bepalen.
6. Spoel de sonde af in gedestilleerd water in plaats van kraanwater, zodat achtergebleven mineralen de volgende meting niet beïnvloeden, en plaats de dop terug voordat u hem opbergt.

Meters, strips en winkeltests

Een digitale penmeter is de meest praktische optie voor huiseigenaren. Basismodellen zijn overal verkrijgbaar tegen een bescheiden prijs, en een meter met automatische temperatuurcompensatie en een kalibratieoptie is de kleine meerprijs waard. Een goede digitale TDS-meter is doorgaans nauwkeurig tot ongeveer ±2% van de meting, wat ruim voldoende is voor het volgen van een stijging van enkele honderden ppm.

Er bestaan TDS-teststrips, maar deze geven een grove marge in plaats van een exact getal, waardoor een langzame stijging moeilijk te zien is. Gewone multiteststrips voor chloor, pH en alkaliteit meten TDS helemaal niet. Sommige zwembad- en spawinkels testen een monster op een tafelmeter, wat een handige extra controle is voor uw eigen metingen.

TDS-strips zijn goed genoeg om te bevestigen dat het water nog ruim onder het verversingspunt zit. Zodra de stijging ongeveer 1.000 tot 1.500 ppm boven uw basiswaarde nadert, schakel dan over op een digitale meter, omdat de beslissing om leeg te laten lopen een nauwkeuriger getal vereist dan een strip kan geven.

Veel zwembad- en spawinkels testen een watermonster gratis of tegen een kleine vergoeding. Dit is handig om de basiswaarde van uw kraanwater te controleren voordat u vult, vooral als u nog geen meter bezit.

Uw metingen consistent houden

Als uw meter gekalibreerd kan worden, doe dit dan met een kalibratievloeistof volgens de handleiding van de fabrikant. Gebruik dezelfde meter voor uw basiswaarde en voor elke latere meting, omdat verschillende meters verschillende omrekeningsfactoren kunnen gebruiken en verschillende getallen kunnen geven voor hetzelfde water.

Als u in een gebied met hard water woont, test de TDS dan vaker dan een eigenaar in een gebied met zacht water zou doen. Uw vulwater begint al met een hoge mineraalbelasting, dus u heeft minder speling voordat het totaal hoog wordt en de metingen moeilijker te interpreteren zijn. Frequente tests maken de stijging boven uw basiswaarde gemakkelijker te volgen.

TDS is slechts één test. Het vertelt u hoeveel er in het water is opgelost, niet of het water veilig of in balans is, dus blijf regelmatig het desinfectiemiddel, de pH en de alkaliteit controleren. Onze gids over hoe en wanneer u het water van uw hottub moet testen beschrijft een eenvoudige routine.

Wat doet een hoge TDS met uw water?

Naarmate opgeloste vaste stoffen zich ophopen, wordt het voor uw chemicaliën moeilijker om hun werk te doen in het water. Het desinfectiemiddel heeft meer om mee te reageren en de waarden kunnen na een dosering snel dalen. Veel eigenaren reageren hierop door meer toe te voegen, wat de TDS verder verhoogt en het probleem verergert.

• De waarden van het desinfectiemiddel dalen snel na het doseren.
• De pH en alkaliteit schommelen en blijven niet binnen de juiste waarden.
• Er ontstaat schuim op het oppervlak wanneer de jets aanstaan.
• Het water ziet er dof of licht troebel uit, zelfs met een schoon filter.
• Kalkaanslag vormt zich bij de waterlijn of op onderdelen van de verwarming en jets, vooral in gebieden met hard water.
• Een muffe of chemische geur blijft hangen na een shockbehandeling.
• De huid voelt droog aan of jeukt na het baden.

Niet al deze signalen worden uitsluitend door TDS veroorzaakt. Een laag niveau van desinfectiemiddel, een vuil filter of een hoog calciumgehalte kunnen dezelfde symptomen veroorzaken. Uw TDS-logboek helpt u het verschil te zien: als de stijging boven de 1.500 ppm uitkomt en de symptomen blijven terugkeren nadat u de waterbalans heeft hersteld, is het water zelf het probleem.

Huid, ogen en wanneer u moet stoppen

Een hoge TDS op zichzelf wordt over het algemeen niet als een direct gezondheidsrisico beschouwd, maar water dat moeilijk schoon te houden is, kan dat wel zijn. Als het water vreemd ruikt, er troebel uitziet of uw desinfectiemiddel niet binnen de juiste waarden blijft, stop dan met het gebruik van de hottub totdat u het water heeft getest en gecorrigeerd, of heeft ververst. De HSE publiceert richtlijnen over legionellarisico's, waaronder in hottubs.

Het risico op huid- en oogirritatie door slecht gedesinfecteerd water neemt toe bij langere baddersessies en warmer water. Houd de sessies kort wanneer het water oud is, en houd de temperatuur op of onder de gebruikelijke limiet.

Mensen met een gevoelige huid of eczeem reageren sneller op oud, slecht in balans zijnd water. Als dit voor u of iemand in uw huishouden geldt, ververs het water dan wat eerder en neem een douche na elk gebruik.

Kinderen, ouderen en iedereen met een verzwakt immuunsysteem moeten voorzichtiger zijn met baden in water dat moeilijk schoon te houden is. Slecht gedesinfecteerd water kan ook het risico verhogen op oorontstekingen, dus houd het hoofd boven water wanneer u twijfelt over de waterbalans.

Als uitslag, jeukende bultjes of pijnlijke ogen niet binnen een paar dagen na het stoppen verdwijnen, raadpleeg dan een apotheker of uw huisarts. Als u na het gebruik van een hottub last krijgt van koorts, hoesten of ademhalingsproblemen, neem dan contact op met uw huisarts of gebruik NHS 111, en vermeld daarbij dat u een hottub heeft gebruikt.

Gevolgen voor de apparatuur

Oud water met een hoge concentratie mineralen is moeilijker in balans te houden, en slecht gebalanceerd water kan kalkaanslag achterlaten op het verwarmingselement of metalen onderdelen aantasten. Het water op tijd verversen kost veel minder dan het repareren van een verwarming of het vervangen van pompafdichtingen.

Een hoge TDS maakt het water ook elektrisch geleidender. Dit kan corrosie versnellen op plekken waar verschillende metalen samenkomen, zoals in de verwarming, jets en koppelstukken. Dit is meestal zichtbaar als vlekken of kleine putjes op metalen oppervlakken.

Waarom is een stijgende TDS het duidelijkste signaal om het water te verversen?

Veel eigenaren verversen hun water volgens de kalender, vaak elke drie tot vier maanden. Een kalender is een verstandige houvast, maar houdt geen rekening met hoe intensief de spa is gebruikt. Twee rustige maanden en twee maanden vol drukke familieweekenden leveren heel verschillend water op.

TDS meet datgene wat het water daadwerkelijk uitput: het totaal van alles wat erin is gekomen. U kunt het desinfectiemiddel, de pH en de alkaliteit corrigeren met een dosis chemicaliën, maar u kunt de TDS niet omlaag doseren. Zodra de stijging de grens van ongeveer 1.500 ppm passeert, zal geen enkel product het water weer in een frisse staat terugbrengen.

De meest betrouwbare aanpak combineert beide. Ververs het water wanneer de TDS-stijging uw drempelwaarde bereikt of wanneer het maximale interval uit uw handleiding is verstreken, wat als eerste komt. Onze gids over hoe vaak u het water van een spa moet verversen legt de op tijd gebaseerde richtlijnen uit en hoe het aantal baders dit beïnvloedt.

Test vaker tijdens drukke zomermaanden, of in elk seizoen met intensief gebruik. Meer baders, meer doseringen van chemicaliën en meer verdamping zorgen ervoor dat de TDS sneller stijgt, waardoor het water mogelijk eerder moet worden ververst dan uw kalender aangeeft.

Als richtlijn kunt u vier of meer baders die de spa meerdere keren per week gebruiken, beschouwen als intensief gebruik. Op dat niveau bouwt de TDS veel sneller op en gaat elke vulling van het water merkbaar minder lang mee dan in een spa die door één of twee personen wordt gebruikt.

Andere signalen blijven ook tellen. Ververs het water eerder als het troebel of schuimend blijft na een shockbehandeling en het reinigen van het filter, als het onaangenaam ruikt ondanks goede waarden van het desinfectiemiddel, of na een incident met vervuiling in het water.

Hoe u de stijging kunt vertragen

• Vraag iedereen om te douchen zonder lotion of make-up voordat ze erin gaan.
• Spoel zwemkleding uit in schoon water, omdat wasmiddelresten de belasting van het water verhogen en schuim veroorzaken.
• Voeg chemicaliën toe in kleine, afgemeten doseringen en test opnieuw voordat u meer toevoegt.
• Houd de afdekking erop tussen het gebruik door om verdamping en vuil te verminderen.
• Stel de spa een paar graden koeler in wanneer dat kan, bijvoorbeeld rond de 37°C (99°F) in plaats van 40°C (104°F). Koeler water verdampt merkbaar minder, waardoor de TDS zich langzamer concentreert tussen de waterverversingen door.
• Reinig het filter volgens het schema in uw handleiding, zodat het desinfectiemiddel niet hoeft te vechten tegen extra vuil.

Hoe veranderen zoutwaterhottubs de TDS-waarde?

In een zoutwaterhottub zet een chloorgenerator opgelost zout om in chloor, dat weer in zout verandert zodra het zijn werk heeft gedaan. Om dit mogelijk te maken, heeft het water een bewust hoog zoutgehalte, en zout is een opgeloste vaste stof. Uw TDS-meter kan zout niet onderscheiden van de rest, dus de waarde zal veel hoger uitvallen dan in een standaard hottub.

Het beoogde zoutgehalte varieert per systeem. Vele werken ergens in de buurt van 1.500 tot 3.000 ppm, maar sommige zijn lager of hoger, dus gebruik altijd de waarde in uw handleiding. Voeg nooit zout toe aan een hottub die niet is ontworpen voor een zoutsysteem.

Een basiswaarde met zout bepalen

1. Test uw vulwater voordat u iets toevoegt en noteer de waarde.
2. Voeg zout toe tot het niveau dat uw handleiding aangeeft, laat het oplossen en circuleren, en bevestig het niveau met zoutteststrips of een zoutmeter.
3. Voer een TDS-meting uit zodra het zout volledig is gemengd. Deze waarde met zout, niet de waarde van het kraanwater, is uw basiswaarde.
4. Volg vanaf dat moment de stijging boven de basiswaarde met zout, precies zoals u in een standaard hottub zou doen.

Waar u op moet letten in een zoutwaterhottub

Zout wordt niet verbruikt bij normaal gebruik, maar het gaat verloren als er water uit spat en het wordt verdund wanneer u water bijvult. Wanneer u zout toevoegt om het niveau te corrigeren, zal uw TDS-waarde als gevolg daarvan stijgen. Noteer elke toevoeging van zout in uw logboek, zodat u het niet aanziet voor een ophoping van andere vaste stoffen.

Omdat het chloor uit het zout komt in plaats van uit toegevoegde korrels, kunnen andere opgeloste vaste stoffen zich langzamer ophopen in een zoutwaterhottub. Dit neemt de noodzaak om het bad leeg te laten lopen niet weg. Lichaamsoliën, cosmetica en chemicaliën voor de waterbalans hopen zich nog steeds op, dus plan een verversing wanneer de stijging boven uw basiswaarde met zout ongeveer 1.500 ppm bereikt, of de limiet die uw handleiding aangeeft.

Als u geen basiswaarde met zout heeft

Als u geen basiswaarde met zout heeft genoteerd, kunt u een ruwe schatting maken van de andere vaste stoffen. Trek zowel uw zouttestwaarde als uw basiswaarde van het kraanwater af van de TDS-meting. Bijvoorbeeld, een TDS-waarde van 3.200 ppm, min 2.500 ppm zout, min 250 ppm van het kraanwater, laat ongeveer 450 ppm aan andere vaste stoffen over.

Beschouw dit getal slechts als een ruwe richtlijn. Een TDS-meter en een zouttest zetten zout en andere opgeloste vaste stoffen niet op dezelfde manier om in ppm, dus het resultaat kan er enigszins naast zitten. Bepaal een goede basiswaarde met zout bij uw volgende waterverversing.

Hoe ververst u het water als de TDS te hoog is?

Volledig leeg laten lopen en opnieuw vullen brengt de TDS terug naar het niveau van uw vulwater. Een gedeeltelijke verversing verlaagt de stijging in verhouding tot het water dat u vervangt, dus een kwart van het water vervangen verwijdert ongeveer een kwart van de opbouw. Een gedeeltelijke verversing kan u wat tijd opleveren, maar een volledige verversing is de enige complete reset.

Gedeeltelijk leeg laten lopen of volledig verversen?

Om een gedeeltelijke verversing te berekenen, gebruikt u deze formule: het deel van het water dat u moet vervangen is ongeveer (huidige stijging min gewenste stijging) gedeeld door de huidige stijging. Dit gaat ervan uit dat uw vulwater overeenkomt met uw basiswaarde. Bijvoorbeeld, een stijging van 2.000 ppm terugbrengen naar 1.000 ppm betekent (2.000 min 1.000) gedeeld door 2.000, wat 0,5 is, dus vervang ongeveer de helft van het water.

Een gedeeltelijke verversing is alleen zinvol als de stijging net boven uw drempelwaarde ligt. Zodra deze ruim voorbij de 1.500 ppm is, brengt een enkele gedeeltelijke verversing het zelden terug naar een comfortabel niveau, dus doe in dat geval een volledige verversing.

Hoe u een gedeeltelijke verversing uitvoert

1. Bereken het deel van het water dat u wilt vervangen met de bovenstaande formule.
2. Schakel de stroom uit bij de werkschakelaar, precies zoals bij een volledige verversing, en controleer of het display donker is en de jets zijn gestopt.
3. Noteer het normale waterpeil en open vervolgens de afvoerklep of start een dompelpomp.
4. Stop met leeg laten lopen zodra het waterpeil is gedaald met het deel dat u heeft berekend, bijvoorbeeld ongeveer de helft van de diepte voor een verversing van 50%. Zitplaatsen en de voetenruimte maken de vorm ongelijkmatig, dus de diepte is slechts een ruwe richtlijn.
5. Sluit de afvoerklep en vul met vers water tot het normale peil.
6. Zorg ervoor dat de pomp is ontlucht en vrij is van luchtbellen, schakel deze vervolgens weer in en laat het water circuleren.
7. Test de TDS opnieuw om te bevestigen dat de stijging nu weer onder uw drempelwaarde ligt en breng het water vervolgens weer in balans.

Voordat u begint

• Uw testset of teststrips en uw TDS-meter.
• pH-verhoger, pH-verlager en alkaliteitsverhoger.
• Calciumverhoger.
• Desinfectiemiddel, chloor of broom, of zout voor een zoutsysteem.
• Een paar uur vrije tijd, want volledig leeg laten lopen en opnieuw vullen gebeurt zelden snel.

Reken op ongeveer 2 tot 4 uur voor volledig leeg laten lopen, schoonmaken en opnieuw vullen. Dit is exclusief de tijd die het nieuwe water nodig heeft om op te warmen en te stabiliseren voordat het klaar is voor gebruik, dus plan de verversing op een dag dat u de spa niet direct nodig heeft.

Schakel de stroom uit bij de werkschakelaar voordat u begint met leeg laten lopen, zodat de verwarming en pompen niet zonder water kunnen draaien. Schakel pas weer in als de spa tot boven de jets is gevuld en de filters weer op hun plek zitten.

1. Als uw handleiding een leidingreiniger aanbeveelt, voeg dit dan toe aan het oude water voordat u het laat weglopen en laat de jets draaien zoals aangegeven.
2. Schakel de stroom uit bij de werkschakelaar. Controleer of het display donker is en de jets zijn gestopt.
3. Zoek de afvoerklep. De positie hiervan verschilt per model, dus raadpleeg uw gebruikershandleiding voordat u een tuinslang aansluit. Laat de spa vervolgens leeglopen via de klep of met een dompelpomp.
4. Verwijder het water dat in de voetenruimte is achtergebleven met een waterstofzuiger of een grote spons.
5. Verwijder en reinig de filters, of vervang ze als ze versleten zijn.
6. Veeg de kuip schoon met een reiniger die geschikt is voor acryl en spoel daarna goed af, zodat er geen residu in het nieuwe water terechtkomt.
7. Vul opnieuw, via de filterbehuizing als uw handleiding dit aanraadt, wat helpt om lucht uit de leidingen te drukken. Vul tot het niveau dat de fabrikant aanbeveelt, meestal rond het midden van de skimmeropening.
8. Test het vulwater uit de tuinslang en noteer uw nieuwe basiswaarde.
9. Voordat u de stroom weer inschakelt, moet u ervoor zorgen dat de pomp is ontlucht en vrij is van luchtbellen, volgens de methode in uw handleiding.
10. Schakel weer in, laat het water circuleren en opwarmen, en begin dan met het opnieuw in balans brengen.

Voor de volledige methode, inclusief waar het oude water naartoe kan, bekijkt u onze gids over hoe u een spa stap voor stap leeg laat lopen. Water dat desinfectiemiddel bevat, mag niet in een regenwaterafvoer, sloot of beek terechtkomen, dus controleer het advies van uw lokale waterbedrijf voordat u begint.

Laat water met chemische resten niet weglopen op gazons of plantenbedden. Desinfectiemiddel en een hoge concentratie mineralen kunnen gras en planten beschadigen.

Hoe herstelt u de waterbalans na het opnieuw vullen?

Vers water geeft elke chemische stof een schone start. Breng het water in een vaste volgorde in balans, geef elke aanpassing de tijd om te circuleren en test voor elke stap.

Herstel de balans net zo zorgvuldig na het gedeeltelijk leeglaten. Het verse water dat u toevoegt, verdunt de alkaliteit, pH, het calcium en het desinfectiemiddel evenals de TDS, dus test ze allemaal opnieuw en corrigeer ze in dezelfde volgorde als na een volledige verversing.

Voeg één chemische stof tegelijk toe. Laat het water minstens 15 tot 30 minuten circuleren voordat u test en de volgende toevoegt, want meerdere tegelijk toevoegen geeft misleidende meetwaarden.

Neem de tijd om de balans de eerste keer goed te krijgen. Elke corrigerende dosis die u toevoegt om een slecht ingestelde chemie te herstellen, brengt meer opgeloste vaste stoffen in het water, dus een zorgvuldige start helpt elke vulling langer mee te gaan voordat de TDS uw verversingspunt bereikt.

1. Pas eerst de totale alkaliteit aan, met als doel 80-120 ppm, omdat dit helpt de pH stabiel te houden.
2. Pas daarna de pH aan, met als doel 7,2-7,6.
3. Controleer de calciumhardheid, met als doel 150-250 ppm, of het bereik in uw handleiding.
4. Voeg als laatste het desinfectiemiddel toe: vrij chloor op 3-5 ppm of broom op 3-5 ppm, of het zoutgehalte en de productie-instelling die uw zoutsysteem voorschrijft.
5. Voer na 24 uur circulatie een TDS-meting uit. Dit is het getal waarmee u zult vergelijken tot de volgende verversing.

Ga na het opnieuw vullen niet in het water totdat het een paar uur heeft gecirculeerd en een hertest aantoont dat het desinfectiemiddel en de pH binnen het bereik vallen.

Welke chemische stof past wat aan?

• Gebruik natriumbicarbonaat om de alkaliteit te verhogen.
• Gebruik natriumcarbonaat om de pH te verhogen.
• Gebruik natriumbisulfaat om de pH of alkaliteit te verlagen.
• Gebruik calciumchloride om de calciumhardheid te verhogen.
• Om een te hoge calciumhardheid te verlagen, werkt geen enkele chemische stof. Laat het water gedeeltelijk weglopen en vul aan met water met minder calcium.
• Gebruik natriumthiosulfaat of laat het water gedeeltelijk weglopen en vul aan om een te hoog chloorgehalte te verlagen.
• Om een te hoog broomgehalte te verlagen, kunt u het water beter gedeeltelijk laten weglopen en aanvullen, of de afdekking eraf laten en wachten tot het niveau daalt, in plaats van een neutralisator toe te voegen.

Waarom de pH belangrijk is, zelfs als de TDS in orde is

Een pH onder 7,2 kan apparatuur aantasten en ogen en huid laten prikken. Een pH boven ongeveer 7,8 vermindert de werking van chloor sterk. Een pH buiten het bereik kan er daarom uitzien alsof chemicaliën niet werken, zelfs als de TDS in orde is, dus controleer altijd de pH voordat u de leeftijd van het water de schuld geeft.

Het effect is groter dan veel eigenaren verwachten. Bij een pH van 7,5 is ongeveer de helft van het vrije chloor in zijn actieve vorm. Bij een pH van 8,0 is dat nog maar ongeveer een vijfde. Een kleine stijging van de pH vermindert de desinfecterende kracht daarom sterk, zelfs als uw meting van vrij chloor in orde lijkt.

Keuze van calcium, stabilisator en desinfectiemiddel

In gebieden met zacht water moet u mogelijk calcium toevoegen om de verwarming en afdichtingen te beschermen, terwijl u in gebieden met hard water misschien juist een antikalkmiddel nodig heeft. Onze gids over calciumhardheid in de hottub in gebieden met hard en zacht water legt uit hoe u kunt beoordelen wat op u van toepassing is.

Een lage calciumhardheid kan bijdragen aan schuimvorming. Calcium boven ongeveer 400 ppm verhoogt de TDS merkbaar en bevordert kalkaanslag op verwarmingselementen en jets. Antikalkmiddelen kunnen helpen voorkomen dat hoog calcium kalkaanslag vormt, maar ze verlagen de meetwaarde niet.

Als u gestabiliseerd chloorgranulaat gebruikt, bouwt cyanuurzuur zich op naast de TDS en kan dit chloor bij hoge niveaus minder effectief maken. Het water verversen is de belangrijkste manier om dit te verlagen, wat nog een reden is om uw logboek in de gaten te houden. Onze gids over cyanuurzuur in de hottub en wanneer stabilisator een probleem wordt behandelt de details.

In een chloorbad is dichloorgranulaat de gebruikelijke manier om vrij chloor na het opnieuw vullen op 3-5 ppm te brengen. Voeg ze in afgemeten doses toe terwijl de jets draaien en test opnieuw voordat u meer toevoegt.

Vermijd trichloortabletten als uw belangrijkste desinfectiemiddel voor de hottub. Ze voegen bij hottubtemperaturen snel cyanuurzuur toe. Probeer het cyanuurzuur onder ongeveer 50 ppm te houden.

Broom heeft geen stabilisator nodig, dus het voegt geen cyanuurzuur toe. Na het opnieuw vullen wordt broom meestal met granulaat op 3-5 ppm gebracht en vervolgens op dat niveau gehouden met tabletten in een drijver.

Broom blijft ook effectief bij hogere watertemperaturen en over een breder pH-bereik dan chloor. Dit is een reden waarom veel eigenaren er de voorkeur aan geven voor hottubs.

Houd het water niet warmer dan 40°C (104°F), wat de gebruikelijke veilige bovengrens is om in te baden. Warmer water versnelt ook de verdamping en het gebruik van desinfectiemiddel, en beide stuwen de TDS sneller omhoog.

Water dat warmer is dan 40°C belast het hart en de bloedsomloop extra. Dit is vooral belangrijk voor mensen met een hartaandoening of hoge bloeddruk, en tijdens de zwangerschap. Als een van deze op u van toepassing is, raadpleeg dan uw huisarts, of uw verloskundige als u zwanger bent, voordat u een hottub gebruikt.

Hottub TDS in het kort

Test uw kraanwater en uw vers gebalanceerde hottubwater bij elke vulbeurt en beschouw die tweede meting als uw nulmeting. Controleer de TDS elke week of om de week met dezelfde meter, test elke keer op dezelfde manier en noteer de stijging ten opzichte van de nulmeting.

Wanneer de stijging ongeveer 1.500 ppm bereikt, of de limiet in uw handleiding, plan dan een volledige waterverversing. In een zoutwaterhottub bepaalt u de nulmeting na het toevoegen van het zout en volgt u de stijging vanaf dat punt. Combineer TDS met een uiterste datum op de kalender en uw normale chemische tests, en u ververst het water wanneer dat nodig is, niet te vroeg of veel te laat.

Veelgestelde vragen

Verhoogt of verlaagt chloor de TDS in een hottub?

Chloor verhoogt de TDS een beetje elke keer dat u het toevoegt. Zodra het heeft gereageerd met verontreinigingen, blijven de overgebleven zouten en bijproducten opgelost in het water. Shock en andere oxidatiemiddelen breken organisch materiaal af, maar ze verwijderen geen opgeloste vaste stoffen, dus ze kunnen een TDS-waarde niet verlagen. De enige praktische manier om de TDS te verlagen, is door het water gedeeltelijk of volledig te vervangen.

Verwijdert het filter van mijn hottub TDS?

Nee. Een patroonfilter vangt zwevende deeltjes op zoals haar, pluisjes en vuil, wat het water helder houdt, maar opgeloste vaste stoffen gaan er recht doorheen. Voorfilters voor de tuinslang die bij het vullen worden gebruikt, verwijderen voornamelijk sediment en sommige chemicaliën uit het kraanwater en maken meestal weinig verschil voor de TDS. Een schoon filter is nog steeds belangrijk, omdat het de belasting vermindert waar uw desinfectiemiddel mee moet omgaan.

Kan ik vullen met onthard water om met een lagere TDS te beginnen?

Onthard water heeft geen lagere TDS. Een waterontharder op basis van zout vervangt calcium en magnesium door natrium, waardoor het opgeloste totaal vergelijkbaar blijft. Zeer zacht water kan ook agressief zijn voor verwarmingselementen en afdichtingen, en veel fabrikanten raden af om te vullen vanuit een ontharder. Raadpleeg uw handleiding, vul vanuit de waterleiding en corrigeer de calciumhardheid als deze te laag is.

Waarom is mijn TDS-waarde lager dan op de dag dat ik de hottub vulde?

De gebruikelijke redenen zijn verdunning of een verschil in de test. Bijvullen na waterverlies door spetteren of gedeeltelijk leeglopen voegt kraanwater met een lagere TDS toe. Een vuile sonde, een meter die gekalibreerd moet worden of het overschakelen naar een andere meter kan het cijfer ook veranderen. Maak de sonde schoon, laat het monster afkoelen, controleer de kalibratie en test opnieuw voordat u conclusies trekt uit het resultaat.

Hoe vaak moet ik de TDS controleren?

Elke week of om de twee weken is voldoende voor de meeste hottubs thuis, naast uw gebruikelijke desinfectiemiddel- en pH-tests. De TDS verandert langzaam, dus dagelijks testen levert zelden iets nieuws op. In een intensief gebruikte hottub, zoals in een vakantiewoning of een hottub die dagelijks door meerdere personen wordt gebruikt, controleert u om de paar dagen wanneer de stijging de 1.000 ppm nadert, zodat u de waterverversing tijdig kunt plannen.

Is een hoge TDS slecht voor uw huid?

Een hoge TDS is zelden direct schadelijk voor de huid, maar oud water is moeilijker gedesinfecteerd en in balans te houden, en dat kan de huid droog of geïrriteerd maken. Douchen na het baden helpt. Als er uitslag of jeuk ontstaat, stop dan met het gebruik van de hottub en test het water. Neem contact op met een apotheker of huisarts als het niet binnen een paar dagen verdwijnt, zich verspreidt of gepaard gaat met koorts.