Calciumhardheid van de hottub in gebieden met hard en zacht water

De calciumhardheid van een hottub is de hoeveelheid opgelost calcium in uw spawater, en de meeste fabrikanten raden aan om deze te houden tussen 150 en 250 ppm. In Britse gebieden met hard water is het niveau vaak te hoog, wat kalkaanslag en troebel water veroorzaakt. In gebieden met zacht water is het vaak te laag, wat kan leiden tot schuimvorming en corrosie.

De oplossing hangt af van wat er uit uw kraan komt. Deze gids legt uit hoe u calcium test, hoe u het veilig verhoogt, hoe u kalkaanslag tegengaat met een sequestreermiddel, en welke rol een voorfilter speelt bij het vullen.

Wat is de calciumhardheid van een hot tub?

Calciumhardheid is een maat voor de hoeveelheid opgelost calcium in uw water. Testsets geven dit weer in parts per million (ppm), wat hetzelfde is als milligram per liter (mg/l). Het wordt meestal uitgedrukt als calciumcarbonaat, zodat de waarden van verschillende testsets en waterbedrijven direct met elkaar vergeleken kunnen worden.

Calcium is belangrijk omdat water een evenwicht probeert te bereiken met de oppervlakken waarmee het in contact komt. Water met te veel calcium zet dit af als kalkaanslag. Water met te weinig calcium probeert mineralen en metaal uit de kuip, het leidingwerk en het verwarmingselement te onttrekken.

Calciumhardheid en totale hardheid

De totale hardheid omvat calcium en magnesium samen. Calciumhardheid meet alleen het calcium, dus een test voor calciumhardheid zal vaak een iets lagere waarde aangeven dan het cijfer voor de totale hardheid dat uw waterbedrijf publiceert. Voor het onderhoud van uw hot tub is de calciumhardheid de waarde waarmee u moet werken.

Calcium is het mineraal dat kalkaanslag in een hot tub veroorzaakt. Magnesium zal bij spatemperaturen veel minder snel uit de oplossing neerslaan, waardoor het zelden afzettingen vormt. Daarom is de calciumhardheid, en niet de totale hardheid, de waarde die u moet beheren.

Waterbedrijven in Europa kunnen de hardheid in graden in plaats van ppm vermelden. Als richtlijn geldt dat 1 Duitse graad (°dH) gelijk is aan ongeveer 17,8 ppm, 1 Franse graad (°f) gelijk is aan 10 ppm en 1 Clark-graad (de oude Engelse eenheid) gelijk is aan ongeveer 14,3 ppm, allemaal als calciumcarbonaat.

Het ideale bereik en waar adviezen verschillen

Het algemeen geaccepteerde bereik voor hot tubs is 150-250 ppm. Sommige fabrikanten hanteren een iets ander bereik, vooral voor acrylkuipen of specifieke soorten verwarmingselementen, en sommigen raden een lager minimum aan. Raadpleeg uw gebruikershandleiding en volg deze als deze afwijkt van de algemene richtlijn.

Van acryl- en glasvezelkuipen wordt vaak gezegd dat ze calcium tot ongeveer 275-300 ppm verdragen voordat kalkaanslag zichtbaar wordt. Beschouw dit als een algemene observatie, niet als een doel. Als uw gebruikershandleiding een waarde vermeldt, heeft die waarde voorrang.

Opblaasbare hot tubs met een vinyl voering kunnen het beste aan de onderkant van het bereik worden gehouden, rond 150-200 ppm, om de voering te helpen beschermen. Als de handleiding van uw opblaasbare hot tub een eigen waarde vermeldt, volg dan die waarde.

Hoe beïnvloedt het Britse kraanwater uw hot tub?

De waterhardheid varieert enorm in het Verenigd Koninkrijk. Een groot deel van Zuid- en Oost-Engeland, waaronder Londen en East Anglia, heeft hard water dat ruim boven de 250 ppm kan uitkomen. Grote delen van Schotland, Wales, Noord-Ierland en Noordwest-Engeland hebben zacht water dat ver onder de 100 ppm kan liggen.

U hoeft hier niet naar te raden. De meeste waterbedrijven hebben een postcodechecker op hun website die de hardheid van uw wateraansluiting toont. De Drinking Water Inspectorate reguleert de drinkwaterkwaliteit in Engeland en Wales en kan u doorverwijzen naar uw leverancier. Beschouw het gepubliceerde cijfer als een startpunt en bevestig dit met uw eigen test.

Als uw woning een eigen watervoorziening heeft, zoals een boorput of een waterput, is de postcodechecker van uw waterbedrijf niet van toepassing. Eigen watervoorzieningen kunnen zeer hard water leveren, dus test het vulwater zelf voordat u de hot tub vult, bij voorkeur met een vloeibare testset.

In een gebied met zacht water kunt u ervan uitgaan dat u na elke vulbeurt calciumverhoger moet toevoegen. Vers vulwater begint elke keer onder de aanbevolen waarden, dus plan dit in als een normaal onderdeel van uw vulroutine in plaats van een incidentele oplossing.

Wat gebeurt er als het calciumgehalte te hoog of te laag is?

Beide problemen ontwikkelen zich langzaam, waardoor de eerste tekenen makkelijk over het hoofd te zien zijn. Weten waar u op moet letten, helpt u in te grijpen voordat onderdelen beschadigd raken.

Tekenen van een hoog calciumgehalte (hard water)

• Een witte of grijze korst bij de waterlijn, op de jets of aan de onderkant van de cover.
• Troebel of melkachtig water, vooral nadat het water is opgewarmd of de pH-waarde stijgt.
• Troebelheid die niet verdwijnt na een shockbehandeling, wat helpt om het te onderscheiden van een probleem met het desinfectiemiddel.
• Ruwe plekken op de kuip die korrelig aanvoelen.
• Filters die sneller verstopt raken en zelfs na het uitspoelen stijf aanvoelen.
• Zwakkere jets en een lagere doorstroming na verloop van tijd, doordat kalkaanslag zich ophoopt in het leidingwerk en de jets.
• Langzamere opwarming, omdat kalkaanslag op het verwarmingselement dit isoleert van het water.
• Storingen aan de verwarming, omdat een verkalkt element heter kan worden dan ontworpen, wat kan leiden tot oververhitting en vroegtijdige uitval van de verwarming.
• Lekkages of kapotte afdichtingen, omdat kalkaanslag die zich op en rond O-ringen en afdichtingen vormt, deze kan laten barsten.

Warmte verergert kalkaanslag. Calcium wordt minder oplosbaar naarmate water opwarmt, dus een hottub van 37-40°C (99-104°F) verkalkt veel sneller dan hetzelfde water uit een koude kraan. Het verwarmingselement is het heetste oppervlak, waardoor dit vaak als eerste verkalkt.

Kalkaanslag op het verwarmingselement werkt als een isolatielaag tussen het element en het water. De verwarming moet langer draaien om het water op temperatuur te brengen, waardoor deze merkbaar meer stroom verbruikt en uw gebruikskosten stijgen. De extra hitte die in het element vastzit, verhoogt ook het risico dat de verwarming vroegtijdig kapotgaat.

Kalkaanslag is zowel een hygiëneprobleem als een probleem voor de apparatuur. De afzettingen creëren ruwe oppervlakken waar bacteriën en biofilm zich kunnen verschuilen voor het desinfectiemiddel, wat het moeilijker maakt om het water schoon te houden.

Tekenen van een laag calciumgehalte (zacht water)

• Aanhoudend schuim dat snel terugkeert nadat u het heeft behandeld.
• Groene of bruine vlekken van metaal dat door het water is opgelost.
• Doffe, geëtste of putachtige plekken op de kuip na verloop van tijd.
• Corrosie op het verwarmingselement, de pompafdichtingen of metalen fittingen.
• Een pH-waarde die schommelt en moeilijk stabiel te houden is.
• Een kuip die glad aanvoelt.
• Een lichte metaalsmaak of -geur in het water doordat metalen onderdelen corroderen.

Zacht water laat zepen, lotions en lichaamsoliën makkelijker schuimen, wat de reden is dat hottubs met zacht water vaak schuimen. Als schuim uw belangrijkste probleem is, bespreekt onze gids over hoe u van hottubschuim afkomt ook de andere oorzaken.

Is het calcium, de pH of het desinfectiemiddel?

Eigenaren verwarren calciumproblemen vaak met pH- of desinfectieproblemen, omdat schuim, troebelheid en kalkaanslag elk meerdere oorzaken kunnen hebben. Als schuim, troebelheid of kalkaanslag blijft terugkomen terwijl uw pH- en desinfectiewaarden correct zijn, test dan vervolgens de calciumhardheid.

Calcium en uw garantie

Veel fabrikanten van hottubs vermelden een vereist bereik voor de calciumhardheid in hun garantievoorwaarden. Schade aan de verwarming, kuip of afdichtingen veroorzaakt door een langdurige chemische onbalans wordt meestal niet gedekt. Controleer uw garantie en houd een gedateerd overzicht van uw metingen bij, zodat u kunt aantonen dat het water goed is onderhouden als u ooit een claim moet indienen.

Hoe test u de calciumhardheid?

Veel eenvoudige teststrips meten alleen de pH, alkaliteit en het desinfectiemiddel, dus controleer of die van u een vlakje voor calciumhardheid of totale hardheid heeft. Als er alleen totale hardheid staat, bevat de meting ook magnesium en kan deze iets hoger uitvallen dan het werkelijke calciumgehalte.

Teststrips of een vloeibare testset?

Teststrips zijn snel en goedkoop, en prima voor routinecontroles. Hun kleurenschaal verspringt in grote stappen, dus ze laten zien of u laag, binnen het bereik of hoog zit, in plaats van een exact getal te geven. Strips kosten meestal een paar pond per potje van vijftig.

Een vloeibare druppeltest (een titratieset) telt druppels totdat de kleur verandert, wat een nauwkeuriger getal oplevert. Het is de moeite waard om er een te gebruiken bij de eerste vulling, voordat u een calciumverhoger toevoegt, en telkens wanneer uw strips een grensgeval aangeven. Digitale fotometers zijn een andere optie, tegen een hogere prijs.

Een vloeibare titratieset met een calciumhardheidstest kost meestal ongeveer £20 tot £40. Dat is meer dan een potje strips, maar één set is goed voor veel tests, dus de kosten per test blijven laag.

Het verschil in nauwkeurigheid is groot. Een calciumvlakje op een teststrip kan er ongeveer 50 ppm naast zitten in beide richtingen, wat de helft is van de breedte van het bereik van 150-250 ppm. Een vloeibare titratieset is doorgaans nauwkeurig tot ongeveer 10 ppm. Gebruik strips om veranderingen op te merken, maar gebruik een stripmeting niet alleen om een dosering te berekenen.

Een digitale fotometer leest de kleur van een monster elektronisch af. Hij heeft regelmatige kalibratie nodig, zoals beschreven in de instructies, om nauwkeurig te blijven. Het is geschikt voor eigenaren die vaak testen of meer dan één spa onderhouden.

Een digitale fotometer kost meestal vanaf ongeveer £100, wat veel meer is dan strips of een vloeibare testset. U zult ook de bijbehorende reagentia apart moeten kopen naarmate u ze verbruikt.

Een digitale fotometer is doorgaans nauwkeurig tot ongeveer 5-15 ppm voor calciumhardheid. Dat is vergelijkbaar met, of iets beter dan, een vloeibare titratieset, dus het belangrijkste voordeel is snelheid en een gemakkelijk af te lezen resultaat in plaats van een grote winst in precisie.

Welke methode u ook gebruikt, wacht minstens 30 minuten na het toevoegen van een chemisch middel voordat u een monster neemt. Verse toevoegingen die nog niet door het water zijn gemengd, verstoren de meting.

Hoe te testen met een strip

1. Laat de pomp een paar minuten draaien zodat het water gemengd is.
2. Dompel de strip ongeveer 45 cm (18 inches) onder het oppervlak, uit de buurt van de jets, gedurende de tijd die op de verpakking staat.
3. Haal hem eruit en houd hem horizontaal zodat de vlakjes niet in elkaar overlopen.
4. Wacht de aangegeven tijd, meestal ongeveer 15 seconden, en vergelijk dan het calciumvlakje met de kaart bij goed daglicht.
5. Noteer de meting met de datum, samen met de pH en alkaliteit.

Hoe te testen met een vloeibare testset

1. Laat de pomp een paar minuten draaien zodat het water gemengd is.
2. Spoel het reageerbuisje om met spawater, niet met kraanwater, omdat resten van kraanwater het resultaat kunnen beïnvloeden.
3. Neem water van ongeveer 45 cm (18 inches) onder het oppervlak, uit de buurt van de jets, en vul het buisje tot de markeringslijn.
4. Voeg eventuele voorbereidingsdruppels toe die in de instructies worden gevraagd, en zwenk dan voorzichtig.
5. Voeg de reagensdruppels één voor één toe zoals aangegeven, zwenk voorzichtig na elke druppel, en tel de druppels totdat de kleur verandert.
6. Reken het aantal druppels om naar ppm met behulp van de instructies van de testset.
7. Spoel het buisje om, sluit de flesjes en noteer de meting met de datum.

Zorg goed voor uw testset

Vloeibare reagentia en teststrips gaan in kwaliteit achteruit door ouderdom, hitte en licht. Verlopen of slecht bewaarde reagentia kunnen metingen geven die er tientallen ppm naast zitten, wat genoeg is om u naar de verkeerde dosering te leiden. Controleer de houdbaarheidsdatum, houd het deksel gesloten en bewaar de testset op een koele, donkere plek.

Hoe vaak u moet testen

Test het calcium elke keer dat u bijvult, want dan verandert het het meest. Daarna is één keer per maand meestal voldoende, aangezien het calcium slechts langzaam stijgt naarmate er water verdampt en u bijvult met kraanwater. In een gebied met hard water en frequent bijvullen, test u elke twee weken.

Test vaker in de zomer, wanneer de verdamping en het bijvullen hoger zijn, en na een periode van intensief gebruik. Test opnieuw ongeveer 24 uur na een grote chemische behandeling zoals een shock.

Het bijhouden van uw calciummetingen in de loop van de tijd laat u trends zien. Een gestage stijging elke week wijst bijvoorbeeld op hard bijvulwater, en het stelt u in staat om een gedeeltelijke lediging te plannen voordat er kalkaanslag ontstaat.

Hoe verhoogt u een lage calciumhardheid?

Een calciumverhoger is calciumchloride, verkocht als vlokken, granulaat of poeder. Voordat u het toevoegt, moet u eerst de alkaliteit en pH testen en corrigeren, omdat calciumwaarden pas zinvol zijn als de rest van het water in balans is. Onze gids over de waterbalans van een hot tub in de juiste volgorde legt de volgorde uit.

Gebruik harder leidingwater in plaats van een product

Als het water in uw hot tub onder de streefwaarde is gedaald, bijvoorbeeld na het vullen met onthard water, test dan ook uw leidingwater. Als het leidingwater harder is dan het water in de hot tub, verhoogt het vervangen van een deel van het water door leidingwater het calcium op een milde manier, zonder een product toe te voegen.

Gebruik deze formule om te berekenen hoeveel u moet vervangen: te vervangen deel = (doelcalcium - huidig calcium) / (calcium leidingwater - huidig calcium). Bijvoorbeeld, met de hot tub op 60 ppm, leidingwater op 180 ppm en een doel van 150 ppm, is de som 90 / 120, dus vervang ongeveer driekwart van het water. Test daarna opnieuw en breng de pH en alkaliteit weer in balans.

Bereken de inhoud van uw hot tub

Om een dosering te berekenen, heeft u de inhoud van uw hot tub in liters nodig. De gebruikershandleiding vermeldt dit meestal. Zo niet, vermenigvuldig dan voor een vierkante of rechthoekige hot tub de lengte × breedte × gemiddelde waterdiepte, allemaal in meters, en vermenigvuldig dit vervolgens met 1.000 om het aantal liters te krijgen.

Voor een ronde hot tub vermenigvuldigt u 3,14 × straal × straal × gemiddelde waterdiepte, allemaal in meters, en vermenigvuldigt u dit vervolgens met 1.000 om het aantal liters te krijgen. Zitplaatsen en voetruimtes nemen ruimte in beslag, dus beschouw het resultaat als een schatting en doseer in stappen.

Hoeveel calciumverhoger u moet toevoegen

Als ruwe richtlijn verhoogt ongeveer 11 g (0,4 oz) watervrij calciumchloride per 1.000 liter (ongeveer 260 US gallons) de calciumhardheid met ongeveer 10 ppm. Calciumchloride in vlokken (de dihydraatvorm) is zwakker, dus u heeft ongeveer 15 g nodig voor dezelfde stijging. Producten variëren in sterkte, dus volg altijd de dosering op het etiket van uw product.

Bijvoorbeeld, een hot tub van 1.500 liter (ongeveer 400 US gallon) op 100 ppm moet met 50 ppm stijgen om 150 ppm te bereiken. Dat komt neer op ongeveer 80 g watervrij calciumchloride, of 110 g vlokken. Voeg de helft van de berekende hoeveelheid toe, test opnieuw en voeg indien nodig de rest toe.

Als u het calcium met meer dan ongeveer 50 ppm moet verhogen, voeg dan niet de hele correctie in één behandeling toe. Splits het op in verschillende kleinere doseringen en test tussendoor opnieuw, zodat u de streefwaarde niet overschrijdt.

De onderstaande tabel gebruikt dezelfde ruwe richtlijn. Elke cel geeft eerst de hoeveelheid watervrij calciumchloride, gevolgd door de hoeveelheid vlokken tussen haakjes. Controleer het etiket van uw product en voeg het in stappen toe.

Een calciumverhoger kiezen

Calciumchlorideproducten variëren in zuiverheid, van ongeveer 77% tot 96%. Een product met een hogere zuiverheid heeft minder nodig per dosering en lost sneller op, dus controleer het percentage op het etiket wanneer u producten vergelijkt, en niet alleen de verpakkingsgrootte.

Als richtlijn voor zuiverheid heeft een 96% calciumchlorideproduct ongeveer 20% minder product nodig dan een 77% product voor dezelfde stijging in ppm. Neem dit mee in de prijs per dosering wanneer u verpakkingen vergelijkt.

Fijner granulaat lost sneller en vollediger op dan grof granulaat. Dat vermindert het risico dat onopgeloste deeltjes op de bodem van de kuip neerslaan.

Er zijn ook vloeibare calciumverhogers verkrijgbaar. U giet deze langzaam langs de rand van de hot tub terwijl de pomp draait, zonder ze eerst op te lossen. Ze zijn gemakkelijker nauwkeurig te doseren, maar kosten meer per behandeling dan vlokken of granulaat.

Sommige verhogers worden gecombineerd met een kalkremmer of een pH-buffer. Deze kunnen twee waarden tegelijk veranderen en bevatten meestal minder calciumchloride, waardoor u een grotere dosering nodig heeft en het resultaat minder voorspelbaar is. Puur calciumchloride geeft u de meeste controle.

Hoe u een calciumverhoger toevoegt

1. Draag chemicaliënbestendige handschoenen en oogbescherming.
2. Vul een schone plastic emmer voor ongeveer driekwart met water uit de hot tub.
3. Voeg de afgemeten calciumverhoger toe aan het water, nooit water aan de chemicaliën, en roer met een plastic of houten roerstaafje tot het oplost. Bewaar dit roerstaafje uitsluitend voor hot tub-chemicaliën en gebruik het nergens anders voor.
4. Laat de oplossing een paar minuten afkoelen tot de emmer niet meer heet is.
5. Giet de oplossing, terwijl de pomp draait en de afdekking open is, langzaam langs de randen van de hot tub, uit de buurt van de skimmer en niet direct in de jets.
6. Laat het water minstens twee uur circuleren met de afdekking open.
7. Test het calcium, de pH en de alkaliteit opnieuw, en voeg pas meer toe als de waarde nog steeds onder de streefwaarde ligt.
8. Voor de meest nauwkeurige meting voordat u beslist over een tweede dosering, test u de volgende dag opnieuw, zodra het water volledig heeft gecirculeerd, in plaats van alleen te vertrouwen op de eerste hertest.

Calciumchloride geeft warmte af als het oplost, en de emmer kan snel heet worden. Voeg de chemicaliën altijd in kleine hoeveelheden toe aan water en meng het nooit met een ander product. Bewaar het droog, goed afgesloten en buiten het bereik van kinderen, en lees de veiligheidsinformatie op het etiket. De HSE-richtlijn over COSHH en gevaarlijke stoffen legt de veilige omgang in algemene zin uit.

Strooi calciumchloridegranulaat nooit rechtstreeks in de hot tub. Onopgelost granulaat kan op de kuip blijven liggen, op één plek warmte afgeven en lokale schade, aantasting of troebele plekken veroorzaken. Los ze altijd eerst op in een emmer met spawater.

Een korte troebeling na het doseren is normaal en zou moeten verdwijnen naarmate het water circuleert. Als het niet opklaart, kan de pH of alkaliteit te hoog zijn, dus test opnieuw en corrigeer deze voordat u meer calcium toevoegt.

Houd het calcium stabiel zodra het op peil is

Zodra het calcium op peil is, is het een van de meest stabiele waarden in hot tub-water. Het schommelt niet van dag tot dag zoals de pH en het desinfectiemiddel. Kleine, regelmatige correcties van ongeveer 5-10 ppm zijn gemakkelijker en goedkoper dan het later herstellen van een grote afwijking.

In een gebied met zacht water betekent het langer in goede conditie houden van het water tussen volledige verversingen door, dat u minder vaak hoeft bij te vullen. Goede desinfectie en regelmatig oxideren (een shockbehandeling) helpen het water langer mee te gaan, zodat u het calcium minder vaak vanaf nul hoeft op te bouwen.

Enzymbehandelingen helpen hier ook bij. Ze breken lichaamsoliën en ander organisch afval af, en in combinatie met regelmatig oxideren kunnen ze de levensduur van het water met een maand of twee verlengen. Elke verversing die u vermijdt, is een keer minder dat u het calcium vanaf nul hoeft op te bouwen.

Waarom baking soda het calcium niet verhoogt

Baking soda is natriumbicarbonaat en het verhoogt de totale alkaliteit, niet de calciumhardheid. Het toevoegen ervan om een lage calciumwaarde te verhelpen, zal de alkaliteit uit balans brengen en kan het water troebel maken. Alleen calciumchloride verhoogt de calciumhardheid.

Baking soda duwt ook de pH iets omhoog. Als u het blijft toevoegen in de hoop het calcium te verhogen, kunnen zowel de pH als de alkaliteit uit balans raken, terwijl het calcium precies blijft waar het was.

Soda ash (natriumcarbonaat) verhoogt de calciumhardheid ook niet. Het verhoogt de pH en het duwt ook de alkaliteit omhoog. Zowel soda ash als baking soda kunnen calciumchloride niet vervangen.

Hoe houd je kalkaanslag onder controle in een gebied met hard water?

In een gebied met hard water probeer je zelden calcium te verwijderen. Je probeert te voorkomen dat het uit het water neerslaat als kalkaanslag. Een sequestreermiddel, een stabiele pH en alkaliteit, en verstandig water verversen doen het meeste werk.

Gebruik een sequestreermiddel tegen kalkaanslag

Een sequestreermiddel (vaak verkocht als middel tegen kalk en aanslag) bindt calcium en metalen zodat ze opgelost blijven in plaats van kalkaanslag te vormen. Het verlaagt je calciumwaarde niet, maar het maakt een hoog calciumgehalte veel minder problematisch. Voeg het toe na elke vulbeurt en daarna in de normale dosering op het etiket, aangezien desinfectiemiddel het langzaam afbreekt.

Let er bij het vergelijken van producten op of het etiket kalkaanslag, metaalaanslag of beide dekt, en of het geschikt is voor jouw desinfectiemiddel. Een fles kost meestal ergens tussen de £10 en £25, en de dosering per week is belangrijker dan de prijs van de fles.

Een sequestreermiddel werkt goed als tijdelijke maatregel wanneer het calciumgehalte matig hoog is, op ongeveer 250-350 ppm. Bij ongeveer 400 ppm of meer is een sequestreermiddel alleen niet genoeg, en moet je het water verdunnen door het deels af te tappen.

Sommige producten tegen kalkaanslag kunnen naast het voorkomen van nieuwe kalkaanslag ook lichte bestaande kalkaanslag geleidelijk losmaken bij wekelijkse dosering. Controleer het etiket om te zien of jouw product dit belooft. Zware kalkaanslag vereist nog steeds een schoonmaakbeurt of een ontkalker.

Houd de pH en alkaliteit onder controle

Kalkaanslag vormt zich veel makkelijker wanneer de pH en alkaliteit hoog zijn. Richt in hard water op de onderste helft van de marges: een pH rond de 7,2-7,4 en een totale alkaliteit rond de 80-100 ppm. Als de alkaliteit blijft stijgen, legt ons artikel over wat een hoge alkaliteit in een hottub veroorzaakt uit waarom dit gebeurt en hoe je deze kunt verlagen.

Gedeeltelijk aftappen en bijvullen

Een deel van het water aftappen en bijvullen verlaagt het calciumgehalte alleen als je vulwater zachter is dan het water in de hottub. In een gebied met hard water is dit vaak het geval, omdat verdamping calcium achterlaat en het niveau tot ver boven de kraanwaarde stijgt. Het vervangen van een kwart tot een derde van het water kan het weer richting het niveau van je kraanwater brengen.

Gebruik deze formule om te berekenen hoeveel water je moet vervangen: af te tappen deel = (huidig calcium - doelcalcium) / (huidig calcium - calcium vulwater). Bijvoorbeeld, bij 400 ppm met een doel van 200 ppm en 100 ppm kraanwater, is de som 200 / 300, dus vervang je ongeveer tweederde van het water.

Wanneer je leidingwater zelf erg hard is, kan een gedeeltelijke aftapping de hottub niet onder de kraanwaarde brengen, dus het zal het doel niet uit zichzelf bereiken. Het mengen van wat onthard water bij het bijvullen kan het calcium verder verlagen, zolang de uiteindelijke waarde binnen 150-250 ppm blijft. Test na het bijvullen en voeg calciumverhoger toe als de waarde te ver daalt.

1. Test het calcium in de hottub en in je vulwater, en bereken vervolgens hoeveel je moet aftappen.
2. Zet de verwarming uit en schakel de hottub uit bij de werkschakelaar voordat je gaat aftappen.
3. Tap de berekende hoeveelheid af via de afvoerklep of met een dompelpomp.
4. Vul bij tot het normale niveau, idealiter via een voorfilter op de tuinslang.
5. Schakel de stroom weer in en laat de jets ongeveer 15 minuten draaien om het water te mengen.
6. Test het calcium opnieuw, en herhaal de gedeeltelijke aftapping als de waarde nog steeds boven de 250 ppm is.
7. Breng de pH, alkaliteit en het desinfectiemiddel weer in balans, en voeg een dosis sequestreermiddel toe.

Een gedeeltelijke aftapping verlaagt naast het calcium ook de totaal opgeloste vaste stoffen. Dat ververst het water als geheel, niet alleen de calciumwaarde.

Als calcium, totaal opgeloste vaste stoffen en de algemene waterkwaliteit allemaal slecht zijn, is volledig leeglaten meestal de betere keuze. Onze gidsen over TDS in de hottub en wanneer je water moet verversen en hoe vaak je hottubwater moet verversen helpen je bij het maken van een keuze.

Wanneer volledig leeglaten logischer is

Als de calciumhardheid boven ongeveer 500 ppm is, is volledig leeglaten en opnieuw vullen meestal sneller en goedkoper dan herhaaldelijk gedeeltelijk aftappen of extra producten tegen kalkaanslag.

Volledig leeglaten is ook de betere keuze wanneer de totaal opgeloste vaste stoffen ongeveer 2.500 ppm bereiken. Op dat niveau wordt de chemische balans onbetrouwbaar en werken behandelingen niet meer zoals verwacht.

Veel spa-professionals raden aan om bij regelmatig gebruik het water ongeveer elke drie tot vier maanden volledig te verversen, ongeacht de calciumwaarde, om het water te resetten. Het advies varieert afhankelijk van de grootte van de hottub en hoe vaak deze wordt gebruikt, dus raadpleeg je handleiding.

Gebruik een volledige leegloop als een kans om het filter schoon te maken, de kuip en het verwarmingsgebied te ontkalken met een geschikte ontkalker of leidingreiniger, en inspecteer O-ringen en afdichtingen op vroege tekenen van schade. Volg de productinstructies en spoel goed na voordat je opnieuw vult.

Kussens voor calciumverwijdering

Ionenwisselende kussens voor calciumverwijdering plaats je in het filtercompartiment of de skimmer en vangen calcium op uit het water dat erdoorheen stroomt. Ze kunnen een licht verhoogde waarde van ongeveer 250-350 ppm in één tot twee weken langzaam verlagen.

De kussens stoppen met werken zodra ze verzadigd zijn, en moeten dan worden vervangen. In een gebied met hard water, waar elke bijvulbeurt weer nieuw calcium met zich meebrengt, is een gedeeltelijke aftapping vaak de goedkopere manier om het niveau te verlagen.

Voorfilters bij het vullen

Een voorfilter voor de tuinslang schroef je op je slang en filtert het water tijdens het vullen. De meeste bevatten koolstof en een sedimentlaag, die chloorsmaak, fijne deeltjes en sommige metalen verwijderen. Sommige bevatten filtermedia die ontworpen zijn om kalkvorming te verminderen. Slechts weinige verwijderen een betekenisvolle hoeveelheid calcium, dus lees de claims zorgvuldig.

Een voorfilter is nog steeds de moeite waard om te gebruiken in zowel gebieden met hard als zacht water, omdat het zorgt voor schoner vulwater en minder metaalaanslag. Vervang het patroon zoals de fabrikant adviseert, meestal na een vast aantal vulbeurten. Verwacht ongeveer £15 tot £40 te betalen voor een filter.

Is water uit een waterontharder in huis een goed idee?

Een huishoudelijke waterontharder wisselt calcium in voor natrium, dus volledig onthard water kan bijna geen calcium bevatten. Alleen vullen met onthard water kan leiden tot dezelfde risico's op schuimvorming en corrosie als in een gebied met zacht water. Veel fabrikanten raden het af of stellen voor om onthard en niet-onthard water te mengen, dus controleer je handleiding voordat je het gebruikt.

Kalkabsorbeerders en andere toevoegingen

Absorberende sponzen en filterinzetstukken kunnen oliën en sommige fijne deeltjes opvangen, en sommige worden verkocht tegen kalkaanslag. Ze helpen misschien een beetje, maar ze zullen een hoge waarde niet uit zichzelf verlagen. Beschouw ze als een extraatje, niet als een vervanging voor een sequestreermiddel en een goede waterbalans.

Welke fouten moet u vermijden?

• Calciumverhoger of antikalkmiddel toevoegen zonder eerst te testen, wat product verspilt en andere waarden uit balans kan brengen.
• Calciumverhoger toevoegen voordat u de pH en alkaliteit corrigeert.
• De volledige berekende dosis in één keer toevoegen in plaats van in stappen.
• Proberen een grote calciumcorrectie in één keer uit te voeren, bijvoorbeeld van 80 naar 200 ppm, wat tijdelijke troebelheid en ongelijkmatige menging kan veroorzaken, evenals het overschrijden van het bereik.
• Calciumchloridekorrels rechtstreeks in de hottub strooien in plaats van ze eerst op te lossen.
• Baking soda gebruiken om het calcium te verhogen.
• Testen met verlopen of slecht bewaarde reagentia of teststrips, wat leidt tot verkeerde metingen en verkeerde doseringen.
• Ervan uitgaan dat de totale hardheid van uw waterbedrijf gelijk is aan de calciumhardheid in de hottub.
• Vergeten om een sequestreermiddel toe te voegen na het opnieuw vullen in een gebied met hard water.
• Uitsluitend vullen met volledig onthard water zonder uw handleiding te raadplegen.
• Alleen testen tijdens het vullen en daarna pas weer wanneer er kalkaanslag verschijnt.

Calciumhardheid in het kort

Houd de calciumhardheid tussen 150 en 250 ppm, tenzij uw handleiding anders aangeeft. Vraag de hardheid van uw kraanwater op bij uw waterbedrijf en controleer dit vervolgens met een test bij elke vulbeurt.

In gebieden met zacht water brengt u eerst de pH en alkaliteit in balans en verhoogt u vervolgens het calcium in stappen met calciumchloride. In gebieden met hard water gebruikt u een kalkbinder, houdt u de pH en alkaliteit in de onderste helft van hun bereik en verdunt u het water door de spa gedeeltelijk leeg te laten lopen wanneer het calciumgehalte oploopt. Gebruik een voorfilter bij elke vulbeurt.

Veelgestelde vragen

Kan ik mijn hottub gebruiken als het calciumgehalte buiten de aanbevolen waarden valt?

Ja, zolang uw desinfectiemiddel en pH-waarde op peil zijn, want calciumhardheid draait meer om het beschermen van de hottub dan van de baders. Vrij chloor of broom moet 3-5 ppm zijn en de pH 7,2-7,6. Corrigeer het calcium echter wel snel, want kalkaanslag of corrosie bouwt zich ongemerkt op. Als u na het baden huidirritatie opmerkt, stop dan met het gebruik van de hottub en raadpleeg een apotheker of huisarts.

Daalt de calciumhardheid vanzelf?

Nee. Calcium verdampt niet en raakt niet op, dus het gehalte blijft alleen maar gelijk of stijgt. Elke bijvulbeurt voegt meer calcium uit de kraan toe, terwijl verdamping zuiver water verwijdert. Daarom geven hottubs met hard water na een paar weken vaak een hogere waarde aan dan het kraanwater. De enige manieren om het te verlagen, zijn verdunnen met zachter water of het bad volledig leeg laten lopen.

Kan ik een tennisbal in de hottub leggen om calcium te verwijderen?

Een tennisbal die in de skimmer of het water drijft, kan een kleine hoeveelheid oppervlakteolie opnemen, wat sommige eigenaren gebruiken om vuilranden te verminderen. Het doet niets aan de calciumhardheid en voorkomt geen kalkaanslag. Als u het probeert, gebruik dan een nieuwe, schone bal en verwijder deze als het vilt begint los te laten, aangezien de vezels het filter kunnen verstoppen.

Waarom wijkt mijn calciumwaarde af van het cijfer van mijn waterbedrijf?

Waterbedrijven rapporteren meestal de totale hardheid, die ook magnesium omvat, waardoor uw calciumtest lager kan uitvallen. De hardheid varieert ook per seizoen en de bron waar uw water die dag vandaan komt. In de hottub concentreert verdamping het calcium na verloop van tijd. Gebruik het gepubliceerde cijfer als richtlijn en vertrouw op uw eigen test voor beslissingen over de dosering.

Is een hoog calciumgehalte schadelijk voor mijn huid?

Hard water wordt niet als schadelijk voor de gezondheid beschouwd en de NHS raadt het drinken ervan niet af. In een hottub tast een hoog calciumgehalte de apparatuur meer aan dan de baders. Sommige mensen met eczeem ervaren hard water als uitdrogend, dus spoel u af na het baden en gebruik een vochtinbrengende crème. Als uw huid pijnlijk of geïrriteerd raakt, stop dan met het gebruik van de hottub en raadpleeg een apotheker of huisarts.

Hoe lang moet ik wachten met het gebruik van de hottub na het toevoegen van calciumverhoger?

Laat het water minstens twee uur circuleren met de afdekking open en test daarna opnieuw het calcium, de pH en de alkaliteit. Zodra deze waarden en het niveau van uw desinfectiemiddel op peil zijn, is de hottub klaar voor gebruik. Als het etiket van uw product een langere wachttijd aangeeft, volg dan het etiket. Stap er nooit in zolang er nog onopgeloste korrels zichtbaar zijn.